Zużyte Wszystko …

Wszystko, co istnieje, istnieje tylko raz i nigdy się nie powtórzy.

~ Stanisław Ignacy Witkiewicz

~David Walker

Zużyte wszystko, słów miazga nie cieknie

I nie spowija grozy dawnych diabłów

Oni się korzą przed wyplutą pestką,

Tybald się boi Kainów i Ablów.

W uściskach stonóg zaklęta pantera,

Jej centki świecą różowe i dumne.

Przez trawę pełznie cudowna hetera

Miażdżąc swym brzuchem słowa zbyt rozumne...

~ Stanisław Ignacy Witkiewicz

Siostrzyczko, w moim sercu wciąż tkwi smutek i żal, bo Ciebie nie ma.

Jak w wierszu Witkacego, rzeczywistość splata się z wyobrażeniami, a życie bywa niekiedy bogatsze od samej wyobraźni.

Nie proszę o nic, nie oczekuję niczego i przyjmuję wszystko ze względnym spokojem; a to, co ludzie mówią lub myślą o mnie, nie jest moją sprawą. Jestem tym, kim jestem, i robię to, co robię. Nie ma nic do wygrania i nic do udowodnienia.

Ważne by cieszyć się każdym dniem i podchodzić do życia z większą świadomością; to, co przeżywamy i czego doświadczamy, nigdy się nie powtórzy.

Mam nadzieję, że wszystkie przeszkody i niedogodności wkrótce miną bezpowrotnie. Kolejny raz myślami wybiegam w przyszłość. Ganię się za to, by po chwili jak mantrę powtarzać sobie (czasami z lepszym, a czasami gorszym skutkiem)- TU i TERAZ.

Najwyższy czas wyjść poza własną strefę komfortu, sprawdzić, jak wygląda teren po drugiej stronie mojego ogródka...

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Więcej we mnie …

Mam trzy cenne rzeczy, które trzymam mocno i cenię. 

Pierwsza to delikatność; druga to oszczędność; trzecia to pokora, 

która nie pozwala mi stawiać siebie przed innymi. 

~Lao Tzu

~Fubiz Media

Więcej we mnie przyszłości

niż dnia dzisiejszego:

wierzę w rozum człowieka,

wiem ze się rozwinie

bujniej niż wszystkie dęby

naszej małej ziemi

I chociaż jeszcze nieraz

prymitywna pycha

uderzać będzie w słabych

czułych i łagodnych

przeminie czas drapieżnych.

~Janina Brzostowska

Zdecydowanie, w moim wnętrzu więcej jest pokory, ale także poczucia niemożności. Czasami niestety nie potrafię być tu i teraz; myśli wybiegają w przyszłość, a perspektywa „dalej” nie układa się zgodnie z moimi oczekiwaniami.

Nawet życiowe doświadczenia nie zmieniły mojego postrzegania rzeczywistości. Wierzyłam w rozum człowieka, jego szlachetność i wspaniałomyślność, a teraz pozostało mi jedynie rozgoryczenie.

Czas drapieżców wciąż trwa!

Nic to, mój świat jest kołem życia, a na jego osi, moja podróż.

W prawdzie w tej chwili widzę niemoc, brak sprawczości. Był czas, że dałam już z siebie wszystko. Dałam z siebie wszystko mojej Siostrze.

Jak mantrę powtarzam!

Przestać spoglądać w przeszłość, bym mogła przyjąć bardziej pozytywny punkt widzenia. Muszę postarać się jak najlepiej wykorzystać to, co mi jeszcze zostało z moich dni. Niczego nie osiągnę ciągłym grzebaniem się w przeszłości. Najwyższy czas z większym entuzjazmem zająć się uśmiechem i serdecznością ..., i koniecznie pilnować, by nie stać się częścią cudzej opowieści. Liczę, że jeszcze otworzą się nowe, zdumiewające perspektywy.

 Siostrzyczko, zawsze w moim sercu …