Szeptem ...

Znając słowo – zna się rzecz.

Wypowiadając słowo – ma się władzę nad rzeczą.

Kiedy układa się i wiąże słowa z innymi słowami – tworzy się nowe układy rzeczy, tworzy się świat.

~Olga Tokarczuk

~Song Crush: Flowers in your Hair zespołu The Lumineers

Nie zawiedzie - ale tylko w tym jednym,

nie odstąpi - ale tylko za tę cenę,

wierna - ale tylko w tej godzinie,

dzielna - ale tylko kiedy nóż na gardle.

Ani się do niej przyznać, ni nie przyznać,

ani służyć, ni porzucić służbę,

ni powierzyć się, ni nie dowierzać,

ani przysiąc jej, ani ją przekląć.

Wyjść najpewniej na przestrzeń niewinną,

gdzie by wszystko było o czym innym,

oddalonym, bez świadków, nie krewnym...

I wkorzenić się tam, i nareszcie rosnąć wielkim drzewem.

~Iłłakowiczówna Kazimiera

Czasami mam wrażenie, że jestem bombardowana bodźcami z każdej strony – wszystko po to, bym poczuła się zdziwiona, zszokowana, niedoinformowana i pozbawiona sprawczości.
Cóż, śpiewać może każdy, podobnie jak mówić; jednak warto zastanowić się, jaka jest prawdziwa wartość wydobywanych z siebie akordów i słów. Staram się, aby nie kierować się cudzymi aspiracjami i nie dążyć za wszelką cenę do spełnienia oczekiwań innych.

Niestety, chaotyczność czasu noszę w sobie nie tylko ja, i trudno oprzeć się wrażeniu, że jesteśmy jedynie chwilowi - to za czym my  g o n i m y?.
Mimo panującego chaosu słownego w przestrzeni publicznej jestem spokojna, ufna i pełna pokory wobec życia; wszystkim o złośliwych inklinacjach mówię ciszej a będziecie bardziej interesujący…

Zniżam głos i mówię szeptem.

Ale cicho sza... Są tajemnice, o których mówi się tylko szeptem.  ~Becca Fitzpatrick

Siostrzyczko zawsze w moim sercu!

Myśli nieprzemijające …

Myśli, których się nie zdradza, ciążą nam, zagnieżdżają się, paraliżują nas,

nie dopuszczają nowych i w końcu zaczynają gnić.

~Éric-Emmanuel Schmitt

~Christine Comyn

Światłem mnie wiedź, gdy w mroku tonie świat;

Naprzód mnie wiedź!

Gdy ciemna noc i dom daleko mam;

Naprzód mnie wiedź!

Strzeż kroków mych,

nie proszę Cię, byś dziś

Dał patrzeć w dal,

daj krok za krokiem iść.

~ John Henry Newman [1]

Zawsze, gdy myślę, że opanowałam jakieś zagrożenie, okazuje się, że niebezpieczeństwo nadchodzi z zupełnie innej strony, niespodziewanie.

Cóż, mleko się rozlało…
Emocje wzięły górę, a życiowe doświadczenie zawiodło.

Powinnam była posłuchać głosu serca – ono wie, kiedy działać, a kiedy czekać. Z wewnętrznym spokojem staram się nikomu niczego nie udowadniać, bo krzyk jest złym doradcą. Różne drogi prowadzą do celu, a nasze opinie na ten temat mogą się różnić – z tym trzeba się pogodzić.

Nie mam monopolu na wiedzę.

Ostatecznie to ja odpowiadam za swój los i własne wybory. Nie popadam w rozpacz. Czarne chmury kiedyś znikną. Idę dalej…, przeżyć własną historię.

Siostrzyczko, jesteś każdego dnia w moim sercu [*]

___________________

[1] - To piękne słowa znanego hymnu religijnego „Światłem mnie wiedź” (Lead, Kindly Light), napisanego przez Johna Henry’ego Newmana w 1833 roku. Jest to modlitwa o prowadzenie w chwilach niepewności i ciemności, prosząca jedynie o siłę na najbliższy krok, a nie o widzenie całej przyszłości. 

Spotkanie z Przyrodą …

Natura zawsze mówi prawdę.

~ Ralph Waldo Emerson

~Ważka sfotografowana przez Tony'ego Mathewsa [1]

Wstałam dzisiaj rano, spieszyłam się

Byłam umówiona z Przyrodą.

Biegłam do niej – tak się za nią stęskniłam

Czekała na mnie w lesie. Jak zwykle piękna

Na przywitanie rozwinęła dywan z kolorowych liści

Rozmawiałyśmy i śmiałyśmy się

Wyściskałam wszystkie jej dzieci i Brzozę i Sosnę

Upiła mnie świeżym powietrzem

I tylko Wiewiórki z boku się przyglądały co nam tak do śmiechu.

Gdy powiedziałam, że muszę już iść dała mi siedem największych

czerwonych liści, jak komuś co się daje ciasto na drogę.

Wyściskała mnie i powiedziała „Wpadaj częściej”

                                                                                                                   ~ Edyta Zawistowska

Moje ciało i dusza pragną kontaktu ze światem. Nieśpiesznie i na nowo odkrywam moje cudne otoczenie. 

Po dwóch latach spędzonych w domu, wkraczam w świat ogródkowej natury, gdzie wszystko staje się jasne, a obawy o błędne zrozumienie znikają.

Dziękuję za każdą darowaną minutę, za magię codzienności, za możliwość doświadczania tego wszystkiego… A może w końcu zrealizuję to, o czym od dawna myślę? Powrócę do malowania, a moim tematem stanie się sama przyroda.

Mój pierwszy, cudny kontakt z ważką o modrych, lśniących skrzydełkach- świtezianka błyszcząca (lśniąca)- odwiedziła nasz ogródek. Czy to jakiś znak? Pierwszy raz widziałam coś tak urzekającego.

Niepokój ustępuje… W ciszy wsłuchuję się w głos mojej duszy…

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

_________________________________

[1] Ważka o modrych skrzydłach trafnie nazywana jest Piękną Damą – nazwa nadana Calopteryx virgo. Ten piękny okaz został sfotografowany przez Tony'ego Mathewsa: "Myślę, że zajęło mi około dwóch godzin, zanim zbliżył się na tyle, by zrobić zdjęcie."

Oczekiwanie …

Bezmiar dźwigany wśród piasków

Zasypujących ślady;

Siła, która się wzmaga;

Przejrzystość, która wzrasta…

I tylko serce – za słabe!

~Iłłakowiczówna Kazimiera

~George Redhawk

Jesteśmy cisi oboje

jak dwa gołębie przed burzą...

Tęsknoty i niepokoje

w dali się chmurzą.

Boję się jutra! Pogoda

nad nami lekko oddycha,

na niebie jutrzenka młoda

stoi tak cicha...

Daleko, pod barwną tęczą,

znak niewiadomy nikomu...

Może za chwilę zadźwięczą

pomruki gromu?!...

Jesteśmy senni i cisi

jak piasek wichrom powolny.

Wysoko grom losu wisi,

runąć niezdolny.

~Iłłakowiczówna Kazimiera

Życie mija, a marzenia pozostają jedynie marzeniami, nie spełniając się. Skurczyło się wszystko.

Jednak zamartwianie się własną starością i perspektywą zbliżania się do kresu życia jest równie bezsensowne, co rozpamiętywanie tego, co minęło już bezpowrotnie.

Tak, życie jest krótkie, ale jedynym momentem, w którym mogę iść przed siebie z otwartymi oczami, jest teraz. To czas, by chłonąć otoczenie wszystkimi zmysłami.

Trzeba się dostosować…

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Zużyte Wszystko …

Wszystko, co istnieje, istnieje tylko raz i nigdy się nie powtórzy.

~ Stanisław Ignacy Witkiewicz

~David Walker

Zużyte wszystko, słów miazga nie cieknie

I nie spowija grozy dawnych diabłów

Oni się korzą przed wyplutą pestką,

Tybald się boi Kainów i Ablów.

W uściskach stonóg zaklęta pantera,

Jej centki świecą różowe i dumne.

Przez trawę pełznie cudowna hetera

Miażdżąc swym brzuchem słowa zbyt rozumne...

~ Stanisław Ignacy Witkiewicz

Siostrzyczko, w moim sercu wciąż tkwi smutek i żal, bo Ciebie nie ma.

Jak w wierszu Witkacego, rzeczywistość splata się z wyobrażeniami, a życie bywa niekiedy bogatsze od samej wyobraźni.

Nie proszę o nic, nie oczekuję niczego i przyjmuję wszystko ze względnym spokojem; a to, co ludzie mówią lub myślą o mnie, nie jest moją sprawą. Jestem tym, kim jestem, i robię to, co robię. Nie ma nic do wygrania i nic do udowodnienia.

Ważne by cieszyć się każdym dniem i podchodzić do życia z większą świadomością; to, co przeżywamy i czego doświadczamy, nigdy się nie powtórzy.

Mam nadzieję, że wszystkie przeszkody i niedogodności wkrótce miną bezpowrotnie. Kolejny raz myślami wybiegam w przyszłość. Ganię się za to, by po chwili jak mantrę powtarzać sobie (czasami z lepszym, a czasami gorszym skutkiem)- TU i TERAZ.

Najwyższy czas wyjść poza własną strefę komfortu, sprawdzić, jak wygląda teren po drugiej stronie mojego ogródka...

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Więcej we mnie …

Mam trzy cenne rzeczy, które trzymam mocno i cenię. 

Pierwsza to delikatność; druga to oszczędność; trzecia to pokora, 

która nie pozwala mi stawiać siebie przed innymi. 

~Lao Tzu

~Fubiz Media

Więcej we mnie przyszłości

niż dnia dzisiejszego:

wierzę w rozum człowieka,

wiem ze się rozwinie

bujniej niż wszystkie dęby

naszej małej ziemi

I chociaż jeszcze nieraz

prymitywna pycha

uderzać będzie w słabych

czułych i łagodnych

przeminie czas drapieżnych.

~Janina Brzostowska

Zdecydowanie, w moim wnętrzu więcej jest pokory, ale także poczucia niemożności. Czasami niestety nie potrafię być tu i teraz; myśli wybiegają w przyszłość, a perspektywa „dalej” nie układa się zgodnie z moimi oczekiwaniami.

Nawet życiowe doświadczenia nie zmieniły mojego postrzegania rzeczywistości. Wierzyłam w rozum człowieka, jego szlachetność i wspaniałomyślność, a teraz pozostało mi jedynie rozgoryczenie.

Czas drapieżców wciąż trwa!

Nic to, mój świat jest kołem życia, a na jego osi, moja podróż.

W prawdzie w tej chwili widzę niemoc, brak sprawczości. Był czas, że dałam już z siebie wszystko. Dałam z siebie wszystko mojej Siostrze.

Jak mantrę powtarzam!

Przestać spoglądać w przeszłość, bym mogła przyjąć bardziej pozytywny punkt widzenia. Muszę postarać się jak najlepiej wykorzystać to, co mi jeszcze zostało z moich dni. Niczego nie osiągnę ciągłym grzebaniem się w przeszłości. Najwyższy czas z większym entuzjazmem zająć się uśmiechem i serdecznością ..., i koniecznie pilnować, by nie stać się częścią cudzej opowieści. Liczę, że jeszcze otworzą się nowe, zdumiewające perspektywy.

 Siostrzyczko, zawsze w moim sercu …

Jak płynąca rzeka ...

Między tym, co słuszna, i tym, co błędne, rozciąga się wielka przestrzeń.

Tam się spotkamy.

~Merlana Jelaluddin Rumi, wiek XIII

~USAGIF.com

Być jak płynąca rzeka

Milcząc w środku nocy

Bez strachu przed jej mrokiem

Gdy na niebie gwiazdy – być ich odbiciem

Kiedy niebo zaciąży chmurami

A chmury jak rzeka wodą się staną

Być ich odbiciem beztroskim

W spokojnych głębinach

~Manoel Bandeira

W powietrzu czuję izolację i zapomnienie. Wymazanie obecności drugiego człowieka to szybki proces. 

Choć ogarnia mnie smutek i bezsilność, a nadzieja wydaje się być jedynym, co trzyma mnie przy życiu, nie mogę się jej wyrzec. Każdego ranka wstaje ze mną, a ja staram się, by nie stała się jedynie pustym słowem. Doceniam każdy krok, który przybliża mnie do celu – uwolnienia się od gniewu. Muszę pozbyć się tego, co sprawia, że staję się zgorzkniała.

Być jak płynąca rzeka…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Gdzieś ...

Gdzieś musi być przebłysk światła który rozprasza mrok przyszłości

nadzieja która nie daje się zabić [...]

~Adria Rando

Gdzieś

musi być przebłysk światła

który rozprasza mrok przyszłości

nadzieja

która nie daje się zabić

beznadziejnością

i wiara

która nie zaczyna natychmiast

nie dowierzać sobie

Gdzieś

musi być niewinne dziecko

którego jeszcze nie zdobyły demony

świeżość życia

co nie tchnie jeszcze

zgnilizną

i szczęście

którego nie osiąga się

nieszczęściem innych

Gdzieś

musi być budzik rozwagi

który ostrzega przed zabawą w samounicestwienie

powaga

która waży się brać siebie poważnie

i dobroć

której korzeniem nie jest tylko

powstrzymane zło

Gdzieś

musi być piękno

które wciąż pozostaje pięknem

czyste sumienie

co nie ukrywa zatajonej zbrodni

musi być

miłość do życia

która nie mówi rozdwojonym językiem

i wolność

której nie zdobywa się niewolą innych

~Maria Wine

~przekład Zygmunt Łanowski

Hmm … tylko gdzie to jest? A może to "gdzieś" jest w nas?

[…] Gdzieś musi być przebłysk światła, który rozprasza mrok przyszłości nadzieja, która nie daje się zabić […].

No cóż, zawsze było jakieś wczoraj, zawsze jest jakieś jutro… A w środku, w człowieku, tu i teraz – jedynie realne…

Czarne myśli? Chyba odeszły… Wprawdzie już nie zastanawiam się nad tym, że „gdzieś” jest lepiej, inaczej, spokojniej, ale niestety niezbyt dobrze wykorzystuję czas, który mi pozostał. Tylko czasami patrzę w tył, ale Jurek jest obok mnie i natychmiast przegania złe myśli.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Modlitwa ...

Człowiek podczas modlitwy wznosi się ponad swoją grzeszność,

słabość. Kiedy się modli - przerasta samego siebie.

~ ks. Jan Twardowski

~Hanna Styczyńska

Jeżeli nie umiesz modlić się słowami,

Nie rozdzieraj szat,

Ani głowy nie posypuj popiołem,

Ale módl się tak jak umiesz,

Bez słów,

Jak drzewa,

Jak trawy,

Jak morza,

Które również zmawiają modlitwę

Bez słów.

Słowa są nieporadne,

Zawodne,

Nieokreślone

I nieokreślające.

Są rozczarowaniem.

Bolesną omylnością.

Myślałeś, że słowem

Wyplenisz zło,

Myślałeś, że słowem

Wywołasz źródło ze skały,

Myślałeś, że słowem

Odmienisz człowieka.

Nie wypleniłeś,

Nie wywołałeś,

Nie odmieniłeś.

Módl się zatem bez słów,

Jak drzewo,

Jak trawa,

Jak morze...

~ Roman Brandstaetter

No cóż, wielokrotnie sięgam po wiersze Romana Brandstaettera, które za każdym razem robią na mnie coraz większe wrażenie. Odkładam tomik, by znów po niego sięgnąć. Pod skórą odczuwam prawdziwość i szlachetność tych słów. Mam wrażenie, jakby to były moje własne myśli, które często boję się wypowiedzieć na głos. Można się z nimi zgadzać lub nie, ale nie sposób przejść obojętnie obok Jego twórczości.

Wszystko, co pisze, jest mi bliskie i prowadzi do głębokiego spokoju umysłu i serca. Dlatego każdego dnia koncentruję się na dobrych myślach, słowach i czynach… i pomodlę się jak drzewo, jak trawa, jak morze …

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Milczenie ...

Najlepiej rozmawia się samemu ze sobą. Przynajmniej nie dochodzi do nieporozumień.

~Olga Tokarczuk, Prowadź swój pług przez kości umarłych

~ Terranaut

Milczenie jest głosem naszej ciszy,

W milczeniu ogrom słów się mieści,

Kto słucha milczenia, więcej słyszy,

W głosie milczenia jest dużo treści.

–

Zagłuszyć milczenia, i krzyk nie zdoła,

Wymowę milczenia, człowiek zrozumie,

Bo cisza najgłośniej do sumień woła,

Bo cisza najgłośniej krzyczeć umie.

–

Milczeniem wysłuchać możesz człowieka,

Milczeniem pomóc możesz w cierpieniu,

Przed głosem milczenia nikt nie ucieka,

Milczenie pomaga w ran duszy gojeniu.

–

Milczenia trzeba w trudu czas,

By krzyk nie zabił nam sumienia,

Milczenia szukaj w każdym z nas,

I ucz się słuchać słów milczenia.

~ Marek Mozyrski

Gdy dusza cierpi, milczenie staje się prawdziwym wybawieniem. Pragnę spokoju i przestrzeni, aby na nowo przemyśleć i zrozumieć siebie. W zgiełku codzienności słowa rozpraszają, zakłócając prawdziwy sens i wartość.

Siostrzyczko, zamknęłam się w sobie … Czasem najlepszą odpowiedzią jest milczenie ~Lew Tołstoj

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Czas życia ...

Sztuka życia polega na tym, by cieszyć się małymi rzeczami,

bo pewnego dnia możesz spojrzeć wstecz i zrozumieć, że były to rzeczy wielkie.

~Robert Brault

~ Pia Erlandsson

Już się życie gorące ku zmierzchowi skłania,

To młodość — miłości pora,

Krótki czas dzieli wino od dni winobrania,

Świt od wieczora.

Spraw, iżby kwietnej woni z dniem każdym przybyło

Śród roztańczonej fali,

Kochaj nadzieję, dumę, wysiłek — więc miłość —

To cię ocali.

Ileż już serc w pochodzie uszło nieustannym

Tam, gdzie wieczna samotność,

Nie wiedząc, co to znaczy miód i wiatr poranny

W chwilę ulotną.

Ileż tam istot ludzkich, drzewu są podobne,

Kiedy usycha,

One nie smakowały życia, kiedy zdobne

I w krzyk, i w cichość.

Nie rozsiały po świecie istnień swych, jak złota,

Choć miały pełne ręce,

Teraz zasnęły smutne, a wieczna tęsknota

Tam, i nic więcej.

Ty żyj i twe pragnienia rozrzuć niezliczone

W dreszczu ekstazy,

Kochaj, chętny miłościom, niechaj z ciebie one

Czerpią jak z wazy.

Gorycz upojeń dzikich z życiem toczy bój,

Spraw, by, co martwe, ożyło,

Niech na twych ustach śpiewa niby pszczeli rój

Radość i miłość.

A potem patrz bez żalu, jak zdradza cię wszystko

Śnione w marzeniach,

Rzucając serce twe, jak na urągowisko,

Gdzieś w stronę cienia.

~ Anna de Noailles

~Tłum. Jadwiga Dackiewicz

We mnie jest wszechogarniający smutek, a stało się to po Twojej śmierci Siostrzyczko.

Odeszły czasy radości, kochania i bycia szczęśliwą. Rozumiem i wiem, że wszystko ma swój czas i miejsce, ale oglądając się za siebie niestety coraz częściej widzę tam już pustkę. Nie dzieje się nic …

I niestety czas cierpienia, życia w bólu, przyniósł tylko rozgoryczenie, złość. Może kiedyś nadejdzie równowaga między smutkiem i radością, i moją cierpliwość spotka nagroda- odzyskam zdrowie i będę szczęśliwa.

… a tak w ogóle ..

Takie jest życie – radości splatają się z niepokojem związanym z upływającym czasem. Każdego dnia zmagam się z głębokimi rozterkami: jak powinnam wykorzystać ograniczony czas, który został mi przydzielony na tej ziemi? Przecież „krótki czas dzieli wino od dni winobrania”, co symbolizuje szybki cykl życia.

Niezmiennie fascynuje mnie niezwykłość przyrody, niemy świadek historii naszej planety. Kim jesteśmy w obliczu życia, które przecieka nam przez palce, usiłując chwytać okruchy każdego dnia?

Przyroda i człowiek – czy to stworzenia doskonałe? Co mają ze sobą wspólnego? Czas, który nieubłaganie działa na każdego z nas.

Każdego dnia uczestniczymy w kole życia, co można odczytywać jako symbol nieustannej zmiany, ale także jako dążenie do wieczności.

Jesteśmy naznaczeni tym pragnieniem wieczności. Wierzymy, że pewnego dnia przejdziemy do innego świata. Zostaniemy wciągnięci przez portal, przejdziemy przez gwiezdne wrota do innego, lepszego, bardziej sprawiedliwego i szczęśliwego miejsca. Tam spotkamy ukochane osoby, a tym, którzy nas skrzywdzili, wybaczymy. A może to wszystko jest kłamstwem? Może kurtyna nie opadnie, a my nie ujrzymy pięknego widoku zalanego silnym, jasnym światłem? Może nasze życie to tylko kolejna warstwa osadowa, jak w morzu z okresu kredy ery mezozoicznej?

Czy w tym wszystkim jest optymizm i nadzieja, czy raczej strach i rozpacz?

Odpowiem na te rozterki, gdy przyjdzie na to czas…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Głęboko w duszy … 15 długich lat …

 Schowałaś się przed całym światem …

~HK 2026 15 Rocznica

Wytrzymać tydzień

wytrzymać rok

wytrzymać trzydzieści a potem siedemdziesiąt lat

Ale były lata których nikt nie liczył

królewskie

kiedy bawiliśmy się pod starymi dębami

i wieczność była przy nas.

~Julia Hartwig, Bezczas

Ale to już nie wróci, i nic nie będzie takie, jak wtedy, gdy byłaś z nami, Danusiu. Ogarnęła mnie niemoc i frustracja. Wszystkie moje zmysły wyostrzyły się na ludzką niegodziwość…

Świat, który był mi bliski, odszedł wraz z Twoją śmiercią, Danusiu. Schowałaś się przed całym światem…To już piętnasta rocznica, a ja wciąż nie mogę tego pojąć ani zrozumieć. Tak już pozostanie, Siostrzyczko, do końca moich dni.

Kochamy, tęsknimy i pamiętamy każdego dnia [*]- Mama & Halina & Jurek

Trzy razy bardziej …

Nie pozwól, by twoje lęki decydowały o twojej przyszłości.

~ Oprah Winfrey

~ Olga Jorjia

(…)

Kiedy nikt nie patrzy, gasnę

Nic nie mówię, tak jest łatwiej

Bo straciłam to, co miało trwać

…

Trzy razy bardziej

Tęsknię i nie tęsknię

Trzy razy bardziej

Gubię się w tym mieście

Trzy razy bardziej

Łamie mi się serce

Trzy razy bardziej

Chcę, a potem nie chcę

~ Hania Kuzimowicz

Tak, zdecydowanie trzy razy więcej jest we mnie ciszy, spokoju.

Niestety, to co 27 lat temu wydawało się szczęściem, to okazało się zupełnie czymś innym, niż się wydawało. Czasami tak czuję, zwłaszcza po przebudzeniu, że wszystko, w co wierzyłam, jest nicością. Stałam się nieufna, pozbawiono mnie pogody ducha.

Czy odzyskam, kiedykolwiek radość życia? Zapomnieć i pozbyć się bólu, to może przynieść mi ulgę … Dobrze, że pozostał mi mój mąż, który troszczy się o moje obolałe serce.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Odejść w tło …

Życie nie jest życiem, jeśli się przez nie tylko prześlizgniesz. 

Wiem, że jego istota polega na tym, by znaleźć rzeczy, 

które mają znaczenie, i trzymać się ich, walczyć o nie i nie odpuścić.

~Lauren Oliver, Delirium

~Christine Comyn

Odejść w tło,

jednością czuć się z pejzażem.

Na pierwszym planie:

twarze.

Dobro i Zło,

Miłość, Walka, Zbrodnia

i pomsta za nie.

A tam, w tle, dogasające pochodnie

i pręgi barw pozachodnie

dojrzałe, zrozumiałe.

I wody niewidzialny flet

daleko, głęboko w tle.

~ Kazimiera Iłłakowiczówna

Nasze nieustanne zmagania z codziennością skłaniają do refleksji: co by się stało, gdyby któregoś dnia zabrakło nam czasu?

Wszystkie trudy, żal i łzy w końcu miną, a ich bieg ulegnie zmianie. Wierzę w mądrość człowieka i jego determinację.

Tak, jestem zdeterminowana i zdaję sobie sprawę, że los potrafi być zmienny. Każdego dnia doceniam to, co posiadam, dbam o siebie i swoje zdrowie. Jestem wdzięczna za każdy dzień, za wszystkie uczucia, które już przeżyłam, oraz za te, które jeszcze przede mną, czekają na odkrycie.

Moje serce napełnia się optymizmem, a przyszłość jawi się w jasnych barwach, pełna wspaniałych możliwości. Zmusić się do rozmowy, do słuchania, do dostrzegania życia wokół siebie. To zadanie na 2026 rok! O to będę walczyć każdego dnia…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

To tylko zegar …

Czas jest darmowy, ale jest bezcenny. Nie możesz go posiąść, ale możesz z niego skorzystać. 

Nie możesz go zatrzymać, ale możesz go na coś poświęcić. Raz stracony nie może być nigdy odzyskany.

~Harvey MacKay

~pawon.std [1]

To tylko zegar, tylko cień

Tego, co obok mnie przepływa

To tylko miara jest, nieżywa

Co mierzy każdą noc i dzień

To tylko zegar, tylko takt

Tych kropel krwi, co we mnie płyną

Z każdą sekundą i godziną

Wydłuża się przebyty trakt

Co na początku kiedyś powstał

Dziś mgłą zasnuty tamten start

A trakt to nie jest droga prosta

Czy trwała jest? - jak domek z kart

Kiedy go wiatr zaczyna chłostać

...I tylko zegar jest coś wart ...

~Alexander Czartoryski [Sonet 942]

Czas płynie nieubłaganie, jak w kalejdoskopie przepływają moje wspomnienia, marzenia, wielkie plany, ale również widzę ogromne zmiany wokół mnie.

Nie tak dawno w naszym otoczeniu nie było komputerów, kart kredytowych, telefonów komórkowych, etc Żyliśmy w błogiej niewiedzy, że nasze życie czeka rewolucja technologiczna.

Świat techniki nie jest już nam obcy, ale jak mamy „strawić” sztuczną inteligencję?

Kolejne wyzwanie i kolejny strach przed niewiadomym …

Ale czyż niepiękne jest zdjęcie Klepsydra wygenerowane przez sztuczną inteligencję?! Ja jestem pod wrażeniem.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

__________________

[1] - Klepsydra otoczona świecącymi cząsteczkami na niebieskim abstrakcyjnym tle. Napisana przez pawon.std Wygenerowane za pomocą sztucznej inteligencji

The Opening…

Nie tracąc nadziei trzeba powoli rozplątywać zasupłane nitki. Choćby sprawa wyglądała beznadziejnie, zawsze gdzieś znajdzie się jakiś luźny koniec. Gdy wokół jest ciemno, pozostaje tylko spokojne czekanie, aż oczy przywykną do mroku.

~Haruki Murakami

~Maxim Grunin

Kiedy jest tyle zbliżającej się ciemności

Po prostu skręć powoli

I znajdziesz otwarcie

Światło pojawi się jak zwierzę pomiędzy drzewami

Tam odnajdziesz dla siebie chwilę spokoju

Zrób pełne koło, to jest wszędzie wokół

Postaw swój znak na mapie w dowolnym miejscu lub nigdzie

To zależy od ciebie, nie jest za późno, by znaleźć otwarcie

Śledź ścieżkę, aż znajdziesz koniec

W każdym lesie jest polana

Przynajmniej jedna dla każdego człowieka

Zrób pełne koło, to jest wszędzie wokół

Wiesz, że wszystko czeka, aż doprowadzisz sprawy do końca

To zależy od ciebie, nie jest za późno, by znaleźć otwarcie

Chcesz odkryć wszystko na nowo, czy żeby się skończyło?

Czy chcesz zrozumieć sens krążenia?

~Ane Brun

Wszystko zależy ode mnie…?

Jednak gdy przychodzi choroba, zła i podstępna, zdaję sobie sprawę, że bez pomocy innych nie jestem w stanie normalnie funkcjonować. Wówczas przychodzą myśli o końcu wszystkiego.

Wierzę, że moje życie zmienia się, ale się nie kończy. W chwilach przebłysku wciąż mam ciche marzenia i bardzo nieśmiałe plany…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Przemijamy …

Przemijamy. Stare ustępuje miejsca nowemu, w ten sposób świat posuwa się naprzód.

Ale pamiętajmy o tych, którzy odchodzą-ta pamięć daje im nieśmiertelność

~Rafał Kosik

~roger_popa, szmaragdowy zachód słońca

Panie, dlaczego kocham zmierzch...

Panie,

Dlaczego kocham zmierzch,

Jesień

I przeszłość?

Dlaczego kocham wszystko, co zmierzcha,

I wszystko, co dobiega kresu,

I wszystko, co przemija?

Daj mi, Panie,

Wieczność o smaku zmierzchu,

Jesieni

I odchodzącej przeszłości.

~ Roman Brandstaetter

Piękny wiersz na tę jesienną chwilę. Wszystko przemija i ma swój kres. Pozostają wspomnienia i czasami łza w oku się zakręci nad własnym losem.

Nie mam już siły by robić wyjątkowe rzeczy i traktuję każdą chwilę życia jak przejście przez most, który coś kończy i coś zaczyna. Tak, co jakiś czas zatrzymuję się, by docenić te niepowtarzalne, szczęśliwe chwile.

Nic to, i ja oswajam się z procesem przemijania. Nie mam na to żadnego wpływu. Pozostaje polubić się ze zmierzchem…

Ci, którzy żyją nadzieją, widzą dalej. Ci, co żyją miłością, widzą głębiej. Ci, co żyją wiarą, widzą wszystko w innym świetle. ~Lothar Zenetti

Piękny wiersz Romana Brandstaettera, pełen refleksji, i pięknych słów o przemijaniu, ale również cudny szmaragdowy zachód słońca roger’a_popa daje nadzieje na lepsze jutro, aż na duszy robi się lżej.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Anioł ciszy - sny i marzenia...

Otwórzmy szuflady, pozwólmy im pofrunąć...

~ Anne Neilson

O jak łagodnie spoczęła twa ręka

Na mojem wnętrzu, ty aniele ciszy,

Choć człek przed chwilą, zdawało się, słyszy,

Jak jedna fala w ślad za drugą pęka.

I wszystka wirów rozhukanych męka

Milknie odrazu i przezroczej kliszy

Dusza podobna, gdzie, jak orszak mniszy,

Słonecznej myśli tłum pobożnie klęka.

I naprzód w szmer się pacierzy rozpływa,

Oszołomiony zapachem kadzideł,

Płynących z uczuć złotych trybularzy,

Potem się głośną, ale wdzięczną, zrywa

Pieśnią, z przed twoich, spokoju, ołtarzy

I świat wypełnia szumem swoich skrzydeł.

~Jan Kasprowicz

Anioł Ciszy, nazywany też Aniołem Pokoju albo Aniołem Milczenia, to posłaniec Boga, opiekun za życia i orędownik po śmierci. Niesie pokój żywym i umarłym, oznacza kres pełnego wrzawy i cierpienia życia, symbolizuje uspokojenie we śnie i ciszy w oczekiwaniu na Sąd Ostateczny.

Anioł przeznaczony jest dla osób kochających przyrodę, letnie powiewy łanów zbóż i ciszę natury.

To może mój Anioł?
Teraz wygodnie usiądę w fotelu z kubkiem aromatycznej, gorącej herbaty i może poczuję powiew anielskiego dotyku?


Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Jeszcze wszystko będzie możliwe…

Człowiek musi cierpieć, bo inaczej nigdy nie nauczy się doceniać szczęścia.

Radość i cierpienie to dwie połówki tego samego jabłka.

~ Ewa Nowak „Wszystko, tylko nie mięta”

~Jolanta Haluch, Kruchość czasu

Myślę sobie że ta zima musi kiedyś minąć

Zazieleni się, urośnie kilka drzew

Niedojedzony chleb

w ustach zdąży się rozpłynąć,

a niedopity łyk

rozgrzeje jeszcze krew

Zimny poniedziałek

gorącą stanie się niedzielą.

To co nie pozmywane

samo zmyje się.

Nieśmiały dotąd głos

odezwie się jak dzwon w kościele,

a tego, czego mało,

Nie będzie wcale mniej...

Choć mało rozumiem,

a dzwony fałszywe,

coś mówi mi, że

jeszcze wszystko będzie możliwe.

Nim stanie się tak,

jak gdyby nigdy nic nie było.

Nim stanie się tak,

jak gdyby nigdy nic

~Tekst: Wojciech Waglewski, Brodka, Igo

Wszystko ma swój kres!

Choruję już 14 miesięcy, ale w każdym kolejnym dniu widzę jaśniejsze światełko w tunelu. Wszystkie moje problemy, odczucia ewoluują i zmieniają się w swoje dokładne przeciwieństwo. Nauczyłam się pokory, zdroworozsądkowego i uspokajającego podejścia do tego, co się dzieje. Będzie jak w piosence „Jeszcze wszystko będzie możliwe. Nim stanie się tak, jak gdyby nigdy nic nie było.”

Wiem, że nadejdzie czas, i z uśmiechem, ale i z czujnością podejdę do wszystkich zmian w moim życiu. Tych dobrych i tych mniej.

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu …