Gdzieś ...

Gdzieś musi być przebłysk światła który rozprasza mrok przyszłości

nadzieja która nie daje się zabić [...]

~Adria Rando

Gdzieś

musi być przebłysk światła

który rozprasza mrok przyszłości

nadzieja

która nie daje się zabić

beznadziejnością

i wiara

która nie zaczyna natychmiast

nie dowierzać sobie

Gdzieś

musi być niewinne dziecko

którego jeszcze nie zdobyły demony

świeżość życia

co nie tchnie jeszcze

zgnilizną

i szczęście

którego nie osiąga się

nieszczęściem innych

Gdzieś

musi być budzik rozwagi

który ostrzega przed zabawą w samounicestwienie

powaga

która waży się brać siebie poważnie

i dobroć

której korzeniem nie jest tylko

powstrzymane zło

Gdzieś

musi być piękno

które wciąż pozostaje pięknem

czyste sumienie

co nie ukrywa zatajonej zbrodni

musi być

miłość do życia

która nie mówi rozdwojonym językiem

i wolność

której nie zdobywa się niewolą innych

~Maria Wine

~przekład Zygmunt Łanowski

Hmm … tylko gdzie to jest? A może to "gdzieś" jest w nas?

[…] Gdzieś musi być przebłysk światła, który rozprasza mrok przyszłości nadzieja, która nie daje się zabić […].

No cóż, zawsze było jakieś wczoraj, zawsze jest jakieś jutro… A w środku, w człowieku, tu i teraz – jedynie realne…

Czarne myśli? Chyba odeszły… Wprawdzie już nie zastanawiam się nad tym, że „gdzieś” jest lepiej, inaczej, spokojniej, ale niestety niezbyt dobrze wykorzystuję czas, który mi pozostał. Tylko czasami patrzę w tył, ale Jurek jest obok mnie i natychmiast przegania złe myśli.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Modlitwa ...

Człowiek podczas modlitwy wznosi się ponad swoją grzeszność,

słabość. Kiedy się modli - przerasta samego siebie.

~ ks. Jan Twardowski

~Hanna Styczyńska

Jeżeli nie umiesz modlić się słowami,

Nie rozdzieraj szat,

Ani głowy nie posypuj popiołem,

Ale módl się tak jak umiesz,

Bez słów,

Jak drzewa,

Jak trawy,

Jak morza,

Które również zmawiają modlitwę

Bez słów.

Słowa są nieporadne,

Zawodne,

Nieokreślone

I nieokreślające.

Są rozczarowaniem.

Bolesną omylnością.

Myślałeś, że słowem

Wyplenisz zło,

Myślałeś, że słowem

Wywołasz źródło ze skały,

Myślałeś, że słowem

Odmienisz człowieka.

Nie wypleniłeś,

Nie wywołałeś,

Nie odmieniłeś.

Módl się zatem bez słów,

Jak drzewo,

Jak trawa,

Jak morze...

~ Roman Brandstaetter

No cóż, wielokrotnie sięgam po wiersze Romana Brandstaettera, które za każdym razem robią na mnie coraz większe wrażenie. Odkładam tomik, by znów po niego sięgnąć. Pod skórą odczuwam prawdziwość i szlachetność tych słów. Mam wrażenie, jakby to były moje własne myśli, które często boję się wypowiedzieć na głos. Można się z nimi zgadzać lub nie, ale nie sposób przejść obojętnie obok Jego twórczości.

Wszystko, co pisze, jest mi bliskie i prowadzi do głębokiego spokoju umysłu i serca. Dlatego każdego dnia koncentruję się na dobrych myślach, słowach i czynach… i pomodlę się jak drzewo, jak trawa, jak morze …

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Milczenie ...

Najlepiej rozmawia się samemu ze sobą. Przynajmniej nie dochodzi do nieporozumień.

~Olga Tokarczuk, Prowadź swój pług przez kości umarłych

~ Terranaut

Milczenie jest głosem naszej ciszy,

W milczeniu ogrom słów się mieści,

Kto słucha milczenia, więcej słyszy,

W głosie milczenia jest dużo treści.

–

Zagłuszyć milczenia, i krzyk nie zdoła,

Wymowę milczenia, człowiek zrozumie,

Bo cisza najgłośniej do sumień woła,

Bo cisza najgłośniej krzyczeć umie.

–

Milczeniem wysłuchać możesz człowieka,

Milczeniem pomóc możesz w cierpieniu,

Przed głosem milczenia nikt nie ucieka,

Milczenie pomaga w ran duszy gojeniu.

–

Milczenia trzeba w trudu czas,

By krzyk nie zabił nam sumienia,

Milczenia szukaj w każdym z nas,

I ucz się słuchać słów milczenia.

~ Marek Mozyrski

Gdy dusza cierpi, milczenie staje się prawdziwym wybawieniem. Pragnę spokoju i przestrzeni, aby na nowo przemyśleć i zrozumieć siebie. W zgiełku codzienności słowa rozpraszają, zakłócając prawdziwy sens i wartość.

Siostrzyczko, zamknęłam się w sobie … Czasem najlepszą odpowiedzią jest milczenie ~Lew Tołstoj

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Czas życia ...

Sztuka życia polega na tym, by cieszyć się małymi rzeczami,

bo pewnego dnia możesz spojrzeć wstecz i zrozumieć, że były to rzeczy wielkie.

~Robert Brault

~ Pia Erlandsson

Już się życie gorące ku zmierzchowi skłania,

To młodość — miłości pora,

Krótki czas dzieli wino od dni winobrania,

Świt od wieczora.

Spraw, iżby kwietnej woni z dniem każdym przybyło

Śród roztańczonej fali,

Kochaj nadzieję, dumę, wysiłek — więc miłość —

To cię ocali.

Ileż już serc w pochodzie uszło nieustannym

Tam, gdzie wieczna samotność,

Nie wiedząc, co to znaczy miód i wiatr poranny

W chwilę ulotną.

Ileż tam istot ludzkich, drzewu są podobne,

Kiedy usycha,

One nie smakowały życia, kiedy zdobne

I w krzyk, i w cichość.

Nie rozsiały po świecie istnień swych, jak złota,

Choć miały pełne ręce,

Teraz zasnęły smutne, a wieczna tęsknota

Tam, i nic więcej.

Ty żyj i twe pragnienia rozrzuć niezliczone

W dreszczu ekstazy,

Kochaj, chętny miłościom, niechaj z ciebie one

Czerpią jak z wazy.

Gorycz upojeń dzikich z życiem toczy bój,

Spraw, by, co martwe, ożyło,

Niech na twych ustach śpiewa niby pszczeli rój

Radość i miłość.

A potem patrz bez żalu, jak zdradza cię wszystko

Śnione w marzeniach,

Rzucając serce twe, jak na urągowisko,

Gdzieś w stronę cienia.

~ Anna de Noailles

~Tłum. Jadwiga Dackiewicz

We mnie jest wszechogarniający smutek, a stało się to po Twojej śmierci Siostrzyczko.

Odeszły czasy radości, kochania i bycia szczęśliwą. Rozumiem i wiem, że wszystko ma swój czas i miejsce, ale oglądając się za siebie niestety coraz częściej widzę tam już pustkę. Nie dzieje się nic …

I niestety czas cierpienia, życia w bólu, przyniósł tylko rozgoryczenie, złość. Może kiedyś nadejdzie równowaga między smutkiem i radością, i moją cierpliwość spotka nagroda- odzyskam zdrowie i będę szczęśliwa.

… a tak w ogóle ..

Takie jest życie – radości splatają się z niepokojem związanym z upływającym czasem. Każdego dnia zmagam się z głębokimi rozterkami: jak powinnam wykorzystać ograniczony czas, który został mi przydzielony na tej ziemi? Przecież „krótki czas dzieli wino od dni winobrania”, co symbolizuje szybki cykl życia.

Niezmiennie fascynuje mnie niezwykłość przyrody, niemy świadek historii naszej planety. Kim jesteśmy w obliczu życia, które przecieka nam przez palce, usiłując chwytać okruchy każdego dnia?

Przyroda i człowiek – czy to stworzenia doskonałe? Co mają ze sobą wspólnego? Czas, który nieubłaganie działa na każdego z nas.

Każdego dnia uczestniczymy w kole życia, co można odczytywać jako symbol nieustannej zmiany, ale także jako dążenie do wieczności.

Jesteśmy naznaczeni tym pragnieniem wieczności. Wierzymy, że pewnego dnia przejdziemy do innego świata. Zostaniemy wciągnięci przez portal, przejdziemy przez gwiezdne wrota do innego, lepszego, bardziej sprawiedliwego i szczęśliwego miejsca. Tam spotkamy ukochane osoby, a tym, którzy nas skrzywdzili, wybaczymy. A może to wszystko jest kłamstwem? Może kurtyna nie opadnie, a my nie ujrzymy pięknego widoku zalanego silnym, jasnym światłem? Może nasze życie to tylko kolejna warstwa osadowa, jak w morzu z okresu kredy ery mezozoicznej?

Czy w tym wszystkim jest optymizm i nadzieja, czy raczej strach i rozpacz?

Odpowiem na te rozterki, gdy przyjdzie na to czas…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Głęboko w duszy … 15 długich lat …

 Schowałaś się przed całym światem …

~HK 2026 15 Rocznica

Wytrzymać tydzień

wytrzymać rok

wytrzymać trzydzieści a potem siedemdziesiąt lat

Ale były lata których nikt nie liczył

królewskie

kiedy bawiliśmy się pod starymi dębami

i wieczność była przy nas.

~Julia Hartwig, Bezczas

Ale to już nie wróci, i nic nie będzie takie, jak wtedy, gdy byłaś z nami, Danusiu. Ogarnęła mnie niemoc i frustracja. Wszystkie moje zmysły wyostrzyły się na ludzką niegodziwość…

Świat, który był mi bliski, odszedł wraz z Twoją śmiercią, Danusiu. Schowałaś się przed całym światem…To już piętnasta rocznica, a ja wciąż nie mogę tego pojąć ani zrozumieć. Tak już pozostanie, Siostrzyczko, do końca moich dni.

Kochamy, tęsknimy i pamiętamy każdego dnia [*]- Mama & Halina & Jurek

Trzy razy bardziej …

Nie pozwól, by twoje lęki decydowały o twojej przyszłości.

~ Oprah Winfrey

~ Olga Jorjia

(…)

Kiedy nikt nie patrzy, gasnę

Nic nie mówię, tak jest łatwiej

Bo straciłam to, co miało trwać

…

Trzy razy bardziej

Tęsknię i nie tęsknię

Trzy razy bardziej

Gubię się w tym mieście

Trzy razy bardziej

Łamie mi się serce

Trzy razy bardziej

Chcę, a potem nie chcę

~ Hania Kuzimowicz

Tak, zdecydowanie trzy razy więcej jest we mnie ciszy, spokoju.

Niestety, to co 27 lat temu wydawało się szczęściem, to okazało się zupełnie czymś innym, niż się wydawało. Czasami tak czuję, zwłaszcza po przebudzeniu, że wszystko, w co wierzyłam, jest nicością. Stałam się nieufna, pozbawiono mnie pogody ducha.

Czy odzyskam, kiedykolwiek radość życia? Zapomnieć i pozbyć się bólu, to może przynieść mi ulgę … Dobrze, że pozostał mi mój mąż, który troszczy się o moje obolałe serce.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Odejść w tło …

Życie nie jest życiem, jeśli się przez nie tylko prześlizgniesz. 

Wiem, że jego istota polega na tym, by znaleźć rzeczy, 

które mają znaczenie, i trzymać się ich, walczyć o nie i nie odpuścić.

~Lauren Oliver, Delirium

~Christine Comyn

Odejść w tło,

jednością czuć się z pejzażem.

Na pierwszym planie:

twarze.

Dobro i Zło,

Miłość, Walka, Zbrodnia

i pomsta za nie.

A tam, w tle, dogasające pochodnie

i pręgi barw pozachodnie

dojrzałe, zrozumiałe.

I wody niewidzialny flet

daleko, głęboko w tle.

~ Kazimiera Iłłakowiczówna

Nasze nieustanne zmagania z codziennością skłaniają do refleksji: co by się stało, gdyby któregoś dnia zabrakło nam czasu?

Wszystkie trudy, żal i łzy w końcu miną, a ich bieg ulegnie zmianie. Wierzę w mądrość człowieka i jego determinację.

Tak, jestem zdeterminowana i zdaję sobie sprawę, że los potrafi być zmienny. Każdego dnia doceniam to, co posiadam, dbam o siebie i swoje zdrowie. Jestem wdzięczna za każdy dzień, za wszystkie uczucia, które już przeżyłam, oraz za te, które jeszcze przede mną, czekają na odkrycie.

Moje serce napełnia się optymizmem, a przyszłość jawi się w jasnych barwach, pełna wspaniałych możliwości. Zmusić się do rozmowy, do słuchania, do dostrzegania życia wokół siebie. To zadanie na 2026 rok! O to będę walczyć każdego dnia…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

To tylko zegar …

Czas jest darmowy, ale jest bezcenny. Nie możesz go posiąść, ale możesz z niego skorzystać. 

Nie możesz go zatrzymać, ale możesz go na coś poświęcić. Raz stracony nie może być nigdy odzyskany.

~Harvey MacKay

~pawon.std [1]

To tylko zegar, tylko cień

Tego, co obok mnie przepływa

To tylko miara jest, nieżywa

Co mierzy każdą noc i dzień

To tylko zegar, tylko takt

Tych kropel krwi, co we mnie płyną

Z każdą sekundą i godziną

Wydłuża się przebyty trakt

Co na początku kiedyś powstał

Dziś mgłą zasnuty tamten start

A trakt to nie jest droga prosta

Czy trwała jest? - jak domek z kart

Kiedy go wiatr zaczyna chłostać

...I tylko zegar jest coś wart ...

~Alexander Czartoryski [Sonet 942]

Czas płynie nieubłaganie, jak w kalejdoskopie przepływają moje wspomnienia, marzenia, wielkie plany, ale również widzę ogromne zmiany wokół mnie.

Nie tak dawno w naszym otoczeniu nie było komputerów, kart kredytowych, telefonów komórkowych, etc Żyliśmy w błogiej niewiedzy, że nasze życie czeka rewolucja technologiczna.

Świat techniki nie jest już nam obcy, ale jak mamy „strawić” sztuczną inteligencję?

Kolejne wyzwanie i kolejny strach przed niewiadomym …

Ale czyż niepiękne jest zdjęcie Klepsydra wygenerowane przez sztuczną inteligencję?! Ja jestem pod wrażeniem.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

__________________

[1] - Klepsydra otoczona świecącymi cząsteczkami na niebieskim abstrakcyjnym tle. Napisana przez pawon.std Wygenerowane za pomocą sztucznej inteligencji

The Opening…

Nie tracąc nadziei trzeba powoli rozplątywać zasupłane nitki. Choćby sprawa wyglądała beznadziejnie, zawsze gdzieś znajdzie się jakiś luźny koniec. Gdy wokół jest ciemno, pozostaje tylko spokojne czekanie, aż oczy przywykną do mroku.

~Haruki Murakami

~Maxim Grunin

Kiedy jest tyle zbliżającej się ciemności

Po prostu skręć powoli

I znajdziesz otwarcie

Światło pojawi się jak zwierzę pomiędzy drzewami

Tam odnajdziesz dla siebie chwilę spokoju

Zrób pełne koło, to jest wszędzie wokół

Postaw swój znak na mapie w dowolnym miejscu lub nigdzie

To zależy od ciebie, nie jest za późno, by znaleźć otwarcie

Śledź ścieżkę, aż znajdziesz koniec

W każdym lesie jest polana

Przynajmniej jedna dla każdego człowieka

Zrób pełne koło, to jest wszędzie wokół

Wiesz, że wszystko czeka, aż doprowadzisz sprawy do końca

To zależy od ciebie, nie jest za późno, by znaleźć otwarcie

Chcesz odkryć wszystko na nowo, czy żeby się skończyło?

Czy chcesz zrozumieć sens krążenia?

~Ane Brun

Wszystko zależy ode mnie…?

Jednak gdy przychodzi choroba, zła i podstępna, zdaję sobie sprawę, że bez pomocy innych nie jestem w stanie normalnie funkcjonować. Wówczas przychodzą myśli o końcu wszystkiego.

Wierzę, że moje życie zmienia się, ale się nie kończy. W chwilach przebłysku wciąż mam ciche marzenia i bardzo nieśmiałe plany…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Przemijamy …

Przemijamy. Stare ustępuje miejsca nowemu, w ten sposób świat posuwa się naprzód.

Ale pamiętajmy o tych, którzy odchodzą-ta pamięć daje im nieśmiertelność

~Rafał Kosik

~roger_popa, szmaragdowy zachód słońca

Panie, dlaczego kocham zmierzch...

Panie,

Dlaczego kocham zmierzch,

Jesień

I przeszłość?

Dlaczego kocham wszystko, co zmierzcha,

I wszystko, co dobiega kresu,

I wszystko, co przemija?

Daj mi, Panie,

Wieczność o smaku zmierzchu,

Jesieni

I odchodzącej przeszłości.

~ Roman Brandstaetter

Piękny wiersz na tę jesienną chwilę. Wszystko przemija i ma swój kres. Pozostają wspomnienia i czasami łza w oku się zakręci nad własnym losem.

Nie mam już siły by robić wyjątkowe rzeczy i traktuję każdą chwilę życia jak przejście przez most, który coś kończy i coś zaczyna. Tak, co jakiś czas zatrzymuję się, by docenić te niepowtarzalne, szczęśliwe chwile.

Nic to, i ja oswajam się z procesem przemijania. Nie mam na to żadnego wpływu. Pozostaje polubić się ze zmierzchem…

Ci, którzy żyją nadzieją, widzą dalej. Ci, co żyją miłością, widzą głębiej. Ci, co żyją wiarą, widzą wszystko w innym świetle. ~Lothar Zenetti

Piękny wiersz Romana Brandstaettera, pełen refleksji, i pięknych słów o przemijaniu, ale również cudny szmaragdowy zachód słońca roger’a_popa daje nadzieje na lepsze jutro, aż na duszy robi się lżej.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Anioł ciszy - sny i marzenia...

Otwórzmy szuflady, pozwólmy im pofrunąć...

~ Anne Neilson

O jak łagodnie spoczęła twa ręka

Na mojem wnętrzu, ty aniele ciszy,

Choć człek przed chwilą, zdawało się, słyszy,

Jak jedna fala w ślad za drugą pęka.

I wszystka wirów rozhukanych męka

Milknie odrazu i przezroczej kliszy

Dusza podobna, gdzie, jak orszak mniszy,

Słonecznej myśli tłum pobożnie klęka.

I naprzód w szmer się pacierzy rozpływa,

Oszołomiony zapachem kadzideł,

Płynących z uczuć złotych trybularzy,

Potem się głośną, ale wdzięczną, zrywa

Pieśnią, z przed twoich, spokoju, ołtarzy

I świat wypełnia szumem swoich skrzydeł.

~Jan Kasprowicz

Anioł Ciszy, nazywany też Aniołem Pokoju albo Aniołem Milczenia, to posłaniec Boga, opiekun za życia i orędownik po śmierci. Niesie pokój żywym i umarłym, oznacza kres pełnego wrzawy i cierpienia życia, symbolizuje uspokojenie we śnie i ciszy w oczekiwaniu na Sąd Ostateczny.

Anioł przeznaczony jest dla osób kochających przyrodę, letnie powiewy łanów zbóż i ciszę natury.

To może mój Anioł?
Teraz wygodnie usiądę w fotelu z kubkiem aromatycznej, gorącej herbaty i może poczuję powiew anielskiego dotyku?


Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Jeszcze wszystko będzie możliwe…

Człowiek musi cierpieć, bo inaczej nigdy nie nauczy się doceniać szczęścia.

Radość i cierpienie to dwie połówki tego samego jabłka.

~ Ewa Nowak „Wszystko, tylko nie mięta”

~Jolanta Haluch, Kruchość czasu

Myślę sobie że ta zima musi kiedyś minąć

Zazieleni się, urośnie kilka drzew

Niedojedzony chleb

w ustach zdąży się rozpłynąć,

a niedopity łyk

rozgrzeje jeszcze krew

Zimny poniedziałek

gorącą stanie się niedzielą.

To co nie pozmywane

samo zmyje się.

Nieśmiały dotąd głos

odezwie się jak dzwon w kościele,

a tego, czego mało,

Nie będzie wcale mniej...

Choć mało rozumiem,

a dzwony fałszywe,

coś mówi mi, że

jeszcze wszystko będzie możliwe.

Nim stanie się tak,

jak gdyby nigdy nic nie było.

Nim stanie się tak,

jak gdyby nigdy nic

~Tekst: Wojciech Waglewski, Brodka, Igo

Wszystko ma swój kres!

Choruję już 14 miesięcy, ale w każdym kolejnym dniu widzę jaśniejsze światełko w tunelu. Wszystkie moje problemy, odczucia ewoluują i zmieniają się w swoje dokładne przeciwieństwo. Nauczyłam się pokory, zdroworozsądkowego i uspokajającego podejścia do tego, co się dzieje. Będzie jak w piosence „Jeszcze wszystko będzie możliwe. Nim stanie się tak, jak gdyby nigdy nic nie było.”

Wiem, że nadejdzie czas, i z uśmiechem, ale i z czujnością podejdę do wszystkich zmian w moim życiu. Tych dobrych i tych mniej.

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu …

Deszcz ...

Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci.

~Wisława Szymborska

~ Fausto Nazer [1]

Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,

Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.

Ptaków, co przed podróżą na drzewach usiadły,

Czekając na swych braci, za morze lecących.

Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych,

Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych.

Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc,

Kojąc w twym słabym sercu, codzienne zgryzoty.

Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,

Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.

Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.

Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,

Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.

I w swoim majestacie uczy nas pokory.

Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.

~Tadeusz Wywrocki

Ale deszcz jest równie spektakularnym zjawiskiem natury. Tak jak w życiu łzy i śmiech przeplatają się ze słońcem i deszczem.

Październik i okres kolorowej eksplozji barw. Drzewa i krzewy przybierają czerwienie i cudnie złociste barwy. Chce się żyć! Można jeszcze beztrosko przyglądać się światu.

Danusiu, zawsze w moim siostrzanym sercu!

______________________

[1] Fausto Nazer urodził się w Venasca (CN) w 1966 roku, gdzie nadal mieszka, a od dziecka odczuwa już silną skłonność do rysunku i sztuki figuratywnej. Ta wielka satysfakcja, profesjonalna i ludzka, jest tylko pierwszą z długiej serii wystaw, na których był obecny nie tylko w mniej lub bardziej prowincjonalnych realiach Włoch (takich jak wystawa indywidualna w Genui), ale także za granicą. Począwszy od Londynu po Rzym, od Buenos Aires po Monte Carlo, od Palermo po Maltę, obrazy Nazera zdobyły kilka nagród i wypełniły oczy odwiedzających kolorami, ruchami, krajobrazami i deszczem.

Lęki ...

Niepokój jest cienkim strumieniem strachu przepływającym przez umysł. Jeśli zostanie zachęcony, przecina kanał, 

do którego odprowadzane są wszystkie inne myśli.

~Arthur Somers Roche

~David Walker

pytania które dotąd tworzyły

schron nad moją głową

stają się mimowolnym

wrogiem odpowiedzi

kostium lęku

w swym człowieczeństwie

daleki od realizmu

działa najbardziej

na moją percepcję

dopóki trwa

pulsuje przerażeniem

w ostrzu prawdy

na którą uszy wielu są zamknięte

~ Beata Rymanowicz

Pozbyć się negatywnych myśli i spojrzeć na życie z innej perspektywy. To cel na dzisiaj!

Lęki niosę w sobie każdego dnia i nieustannie zachowuję podwyższoną czujność. Może nawet bezwiednie szukam niebezpieczeństw i zagrożeń. Jednak jak mam zachować neutralność w obliczu faktycznych zagrożeń dla życia i zdrowia? 90 lenia moja Mama i ja chorująca od roku. Czuję się wyczerpana. Dobrze, że jest przy nas mój mąż i panuje nad tym wszystkim.

No cóż … Niepokój nie opróżnia jutra z jego smutków, lecz tylko opróżnia dzień dzisiejszy z jego siły. ~ Charles Spurgeon

Danusiu zawsze w moim sercu!

Przesilenie …

Niepowodzenie może być wyzwalające, ponieważ nie ma już nic do stracenia.

~Joan Borysenko

~Josh Adamski

1.

nie będę pustelnikiem wśród półek w dyskontach

na kwadrans przed zamknięciem galerii handlowej

Nomadem z wędrującym na oklep spojrzeniem

na okularach przeciwsłonecznych po trzeciej przecenie

pić shake’a zaglądając przez słomkę by dostrzec

światełko lub samotność na końcu tunelu

2.

przejęzyczam się jakbym jadł płatki na sucho

w poprzek ugryzł się w język próbując przekreślić

budował Wieżę Babel zwijając w rulonik

mam w buzi Atlantydę a potop jest śliną

na drogę nie zabieram ze sobą przystani

wypłynę na łzie – wpada do morza chusteczki

by w końcu wejść na wieżę kosmyka – przyczepił

się na bluzie i został rozbitkiem czułości

3.

wmawiam sobie że słońce jest pępkiem bez brzucha

kobiety noszą gotyk na rzęsach i tipsach

dlaczego wczesne ranki zajączek na ścianie

krwawią jasno zachodząc bez ciemnych wyjaśnień

to chciałbym wytłumaczyć wytłumić wśród tłumu

prowadzić operacją na otwartej tęczy

kabriolet jako armię przecież w kolcu róży

wybija źródło rwącej do bólu czułości.

~Patryk Nadolny

Znalazłam wiersz młodego poety Patryka Nadolnego, Przesilenie … Motyw przejścia, zmiany, określenia własnej pozycji w rzeczywistości. Trochę dziwny, ale w dziwnych czasach żyjemy. A życie naznaczone poczuciem straty pozwala w jakiś sposób oswajać obecność we współczesności …

Długo, bardzo długo oswajam żałobę, ale wierzę, że czemuś to służyło. Przez ten cały okres próbowałam dopasować kawałki rozbitego lustra do własnych wyobrażeń … ale tak się nie da, to jest trudne i mało prawdopodobne, by się udało bez strat złożyć cokolwiek. Może też trudno było mi zaakceptować fakt, że bliscy niekoniecznie są bliskimi!

Hmm, tworzymy różne światy, każdy ma prawo do własnego kawałka przestrzeni. To wiem, nie ma znaczenia, co ja myślę i czy z tym się zgadzam. Jednak zgadzać się nie muszę.

Ale pewnego dnia przyszła moja już ponad roczna choroba. Nastąpił czas przebudzenia, chyba w mojej głowie nie ma już wojny.

Trochę to trwało, zanim spotkałam się ze sobą!
Mimo wszystko zrobiło mi się smutno.

Danusiu, zawsze w moim sercu!

__________________________

Josh Adamski- fotograf z Tel Awiwu specjalizuje się w barwnej, surrealistycznej fotografii impresjonistycznej.

Niewinność...

Miłość to jedyna rzecz, która się mnoży, gdy ją dzielisz.

~ Antoine de Saint-Exupéry

~ Paula Jones

Jeśli chcesz, urządzimy nasz dom tak pięknie,

Że będziemy mieszkać w nim latem i zimą!

Będziemy patrzeć, jak wokół śnieg topnieje,

A pożółkłe drzewa na nowo się zielenią!

Harmonijne dni i szczęśliwe pory roku

Przejdą na jasną stronę na swej drodze,

Jak te piękne dzieci z wesołego zespołu,

Splecione w grze i trzymające się za ręce.

Przed naszym oknem posadzę różę,

Aby chrzcić dzień jej zapachem i rosą;

Dziecko prowadzi stado bydła posłuszne,

Kładąc na polach jego szczerość naiwną.

Słońce frywolne i księżyc zamyślony

Wokół gładkich pni topoli się owijają,

Zastanawia nas stan ich duszy zmęczony

Który od jasnych dni i wieczorów uzależniają.

Serca nasze tak proste i łatwowierne do otwarcia

Sprawiają, że duchy uroczych bajkowych opowieści

W duszach starych zegarów powracają do życia,

Razem z powietrzem tajemnym, pełnym uprzejmości.

W zimowe wieczory, by lepiej poczuć ciepło ognia,

Postaramy się też oboje pomarznąć troszkę,

W duszach zatańczą nam wtedy wielkie światła

W blasku ich drewna, które wyda nam się radosne.

Poruszeni słodyczą, którą wiosna przynosi,

W kwietniu będziemy niepokojeni snami,

A miłość czule zagra do naszych drzwi,

I będzie liczyć dni białymi kamykami...

~Anna de Noailles

~tłum. Ryszard Mierzejewski

Zwyczajność jakże ona jest niezwykła w cudnych słowach wiersza Niewinność!

„Jeśli chcesz, urządzimy nasz dom tak pięknie,

Że będziemy mieszkać w nim latem i zimą!

Będziemy patrzeć, jak wokół śnieg topnieje,

A pożółkłe drzewa na nowo się zielenią!”.

Piękna miłość, która nie przemija. Zmieniają się pory roku i pory dnia, ale uczucie dwojga ludzi będzie wieczne. Bez miłości życie staje się ubogie, niepełne, smutne.

Jestem szczęściarą!

Miłość daje mi poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Kiedy jestem kochana i kocham innych, czuję się ważna i doceniana.

Czy tego chciałabym?...

Człowiek wie, że to miłość, kiedy chce przebywać z druga osobą i czuje, że ta druga osoba chce tego samego.

~ Nicholas Sparks

~Jennifer Delgado

Czy tego chciałabym? Nie wiem.

Kocham cię na tak wiele sposobów.

Możesz je sprawdzać i wybierać, bowiem

Jestem dla ciebie matką czułych pokarmów.

Każdego dnia poprzez duszę i ciało

Wyrzekałam się jakichś nadziei,

A jednak wciąż trzymam się mocno

Mojej ukochanej elokwencji.

Tego instynktu, który mnie unosi,

Pełnego miłości twego przygnębienia;

- A kiedy twoje piękne ciało śni,

Chciałabym mówić do twojego serca...

~ Anna de Noailles

~łum. Ryszard Mierzejewski

Tak, kocham Cię na tak wiele sposobów i trwa to nieustannie już 48 lat. Jestem dumna i szczęśliwa, że mam cudownego męża, przyjaciela na dobre i na złe. Niech to kochanie trwa każdego dnia … Była to miłość od pierwszego wejrzenia, od ostatniego wejrzenia, od każdego, wszelkiego wejrzenia. – Vladimir Nabokov

Szczęście …

Tęsknota jest pokutą za przeżyte kiedyś szczęście.

~Manuela Gretkowska, Trans

~Loui Jover

Chcę spać,

wiatr mnie kołysze

I tęsknota śpiewa mi do odpoczynku.

Chcę płakać.

Same

kwiaty Łzy szepczą do mnie.

Zobacz liście:

Mrugają na wietrze

I udają przede mną sny.

Tak i później -

Śmieje się tam, gdzie dziecko

I gdzieś ma nadzieję na gola.

Mam tęsknotę

za szczęściem?

Po szczęściu.

Chcę zapytać:

czy to nigdy nie wróci

~Rose Ausländer

Bo czymże jest szczęście?

No cóż, to tylko ta chwila co trwa. Ulotna i łatwo nam się wymyka. Niestety, ostatnio wiele takich chwil przegapiłam. Brakuje mi do szczęścia zdrowia, siły, by pokonać trudy dnia codziennego. Pragnę satysfakcji z życia… i „Po szczęściu. Chcę zapytać: czy to nigdy nie wróci”.

Danusiu, zawsze w moim sercu!

Odgłosy i kryształ …

Ludzie są jak morze, czasem łagodni i przyjaźni, czasem burzliwi i zdradliwi.

Przede wszystkim to jednak tylko woda.

Albert Einstein

~fot. Mike'a Hollmana

Z wydm coś woła.

Czyjaś dusza

szuka swej postaci.

Perła wyjęta

z zaginionej muszelki

czy błądzący wśród skał

głos zakochanego.

Kto rozpozna wołanie?

Gdzie przywołująca przestrzeń

wyrzeźbić może bogatsze kształy?

Chodź – wydmy są dzisiaj

dźwięczne i przeźroczyste:

wybrzeże z odgłosów i kryształu.

Rose Ausländer

przełożyła Maria Krysztofiak

Dążę do spokoju, przewidywalności, a w przytłaczającej przestrzeni szukam obszaru zamkniętego. Mojego miejsca schronienia, bezpiecznego, w którym odradzają się tylko dobre wspomnienia. Bo tylko cisza i spokój są w stanie ukoić moje głęboko tkwiące bolesne wspomnienia.

Danusiu, zawsze w moim sercu!

Noc VI …

Jeden dzień na raz – to wystarczy. Nie oglądaj się za siebie i nie martw się przeszłością, ponieważ jej już nie ma.

I nie niepokój się o przyszłość, bo ta jeszcze nie nadeszła.

Żyj teraźniejszością i rób to tak pięknie, by była warta wspominania.

~Ida Scott Taylor

~Loui Jover

Sekundy kapią

w nocną pustkę

Bezsennie śnisz

legendę

o księżycu i gwiazdach

Czas

przecieka twoja myśl:

gdzie są ci

których już nie ma

Gdzie jestem

pytasz czarne lustro

lecz ono cię nie widzi

Widzisz jego noc

słyszysz tylko

swój wystraszony oddech

~Rose Ausländer

~tłum. Ryszard Wojnakowski

Sekundy nieubłaganie przepływają przez palce; Czas przecieka moja myśl: gdzie są ci których już nie ma? Gdzie w tym wszystkim jestem ja? Kolejna bezsenna noc i słyszę tylko swój wystraszony oddech.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!