Gdzieś ...

Gdzieś musi być przebłysk światła który rozprasza mrok przyszłości

nadzieja która nie daje się zabić [...]

~Adria Rando

Gdzieś

musi być przebłysk światła

który rozprasza mrok przyszłości

nadzieja

która nie daje się zabić

beznadziejnością

i wiara

która nie zaczyna natychmiast

nie dowierzać sobie

Gdzieś

musi być niewinne dziecko

którego jeszcze nie zdobyły demony

świeżość życia

co nie tchnie jeszcze

zgnilizną

i szczęście

którego nie osiąga się

nieszczęściem innych

Gdzieś

musi być budzik rozwagi

który ostrzega przed zabawą w samounicestwienie

powaga

która waży się brać siebie poważnie

i dobroć

której korzeniem nie jest tylko

powstrzymane zło

Gdzieś

musi być piękno

które wciąż pozostaje pięknem

czyste sumienie

co nie ukrywa zatajonej zbrodni

musi być

miłość do życia

która nie mówi rozdwojonym językiem

i wolność

której nie zdobywa się niewolą innych

~Maria Wine

~przekład Zygmunt Łanowski

Hmm … tylko gdzie to jest? A może to "gdzieś" jest w nas?

[…] Gdzieś musi być przebłysk światła, który rozprasza mrok przyszłości nadzieja, która nie daje się zabić […].

No cóż, zawsze było jakieś wczoraj, zawsze jest jakieś jutro… A w środku, w człowieku, tu i teraz – jedynie realne…

Czarne myśli? Chyba odeszły… Wprawdzie już nie zastanawiam się nad tym, że „gdzieś” jest lepiej, inaczej, spokojniej, ale niestety niezbyt dobrze wykorzystuję czas, który mi pozostał. Tylko czasami patrzę w tył, ale Jurek jest obok mnie i natychmiast przegania złe myśli.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Modlitwa ...

Człowiek podczas modlitwy wznosi się ponad swoją grzeszność,

słabość. Kiedy się modli - przerasta samego siebie.

~ ks. Jan Twardowski

~Hanna Styczyńska

Jeżeli nie umiesz modlić się słowami,

Nie rozdzieraj szat,

Ani głowy nie posypuj popiołem,

Ale módl się tak jak umiesz,

Bez słów,

Jak drzewa,

Jak trawy,

Jak morza,

Które również zmawiają modlitwę

Bez słów.

Słowa są nieporadne,

Zawodne,

Nieokreślone

I nieokreślające.

Są rozczarowaniem.

Bolesną omylnością.

Myślałeś, że słowem

Wyplenisz zło,

Myślałeś, że słowem

Wywołasz źródło ze skały,

Myślałeś, że słowem

Odmienisz człowieka.

Nie wypleniłeś,

Nie wywołałeś,

Nie odmieniłeś.

Módl się zatem bez słów,

Jak drzewo,

Jak trawa,

Jak morze...

~ Roman Brandstaetter

No cóż, wielokrotnie sięgam po wiersze Romana Brandstaettera, które za każdym razem robią na mnie coraz większe wrażenie. Odkładam tomik, by znów po niego sięgnąć. Pod skórą odczuwam prawdziwość i szlachetność tych słów. Mam wrażenie, jakby to były moje własne myśli, które często boję się wypowiedzieć na głos. Można się z nimi zgadzać lub nie, ale nie sposób przejść obojętnie obok Jego twórczości.

Wszystko, co pisze, jest mi bliskie i prowadzi do głębokiego spokoju umysłu i serca. Dlatego każdego dnia koncentruję się na dobrych myślach, słowach i czynach… i pomodlę się jak drzewo, jak trawa, jak morze …

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Milczenie ...

Najlepiej rozmawia się samemu ze sobą. Przynajmniej nie dochodzi do nieporozumień.

~Olga Tokarczuk, Prowadź swój pług przez kości umarłych

~ Terranaut

Milczenie jest głosem naszej ciszy,

W milczeniu ogrom słów się mieści,

Kto słucha milczenia, więcej słyszy,

W głosie milczenia jest dużo treści.

–

Zagłuszyć milczenia, i krzyk nie zdoła,

Wymowę milczenia, człowiek zrozumie,

Bo cisza najgłośniej do sumień woła,

Bo cisza najgłośniej krzyczeć umie.

–

Milczeniem wysłuchać możesz człowieka,

Milczeniem pomóc możesz w cierpieniu,

Przed głosem milczenia nikt nie ucieka,

Milczenie pomaga w ran duszy gojeniu.

–

Milczenia trzeba w trudu czas,

By krzyk nie zabił nam sumienia,

Milczenia szukaj w każdym z nas,

I ucz się słuchać słów milczenia.

~ Marek Mozyrski

Gdy dusza cierpi, milczenie staje się prawdziwym wybawieniem. Pragnę spokoju i przestrzeni, aby na nowo przemyśleć i zrozumieć siebie. W zgiełku codzienności słowa rozpraszają, zakłócając prawdziwy sens i wartość.

Siostrzyczko, zamknęłam się w sobie … Czasem najlepszą odpowiedzią jest milczenie ~Lew Tołstoj

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Czas życia ...

Sztuka życia polega na tym, by cieszyć się małymi rzeczami,

bo pewnego dnia możesz spojrzeć wstecz i zrozumieć, że były to rzeczy wielkie.

~Robert Brault

~ Pia Erlandsson

Już się życie gorące ku zmierzchowi skłania,

To młodość — miłości pora,

Krótki czas dzieli wino od dni winobrania,

Świt od wieczora.

Spraw, iżby kwietnej woni z dniem każdym przybyło

Śród roztańczonej fali,

Kochaj nadzieję, dumę, wysiłek — więc miłość —

To cię ocali.

Ileż już serc w pochodzie uszło nieustannym

Tam, gdzie wieczna samotność,

Nie wiedząc, co to znaczy miód i wiatr poranny

W chwilę ulotną.

Ileż tam istot ludzkich, drzewu są podobne,

Kiedy usycha,

One nie smakowały życia, kiedy zdobne

I w krzyk, i w cichość.

Nie rozsiały po świecie istnień swych, jak złota,

Choć miały pełne ręce,

Teraz zasnęły smutne, a wieczna tęsknota

Tam, i nic więcej.

Ty żyj i twe pragnienia rozrzuć niezliczone

W dreszczu ekstazy,

Kochaj, chętny miłościom, niechaj z ciebie one

Czerpią jak z wazy.

Gorycz upojeń dzikich z życiem toczy bój,

Spraw, by, co martwe, ożyło,

Niech na twych ustach śpiewa niby pszczeli rój

Radość i miłość.

A potem patrz bez żalu, jak zdradza cię wszystko

Śnione w marzeniach,

Rzucając serce twe, jak na urągowisko,

Gdzieś w stronę cienia.

~ Anna de Noailles

~Tłum. Jadwiga Dackiewicz

We mnie jest wszechogarniający smutek, a stało się to po Twojej śmierci Siostrzyczko.

Odeszły czasy radości, kochania i bycia szczęśliwą. Rozumiem i wiem, że wszystko ma swój czas i miejsce, ale oglądając się za siebie niestety coraz częściej widzę tam już pustkę. Nie dzieje się nic …

I niestety czas cierpienia, życia w bólu, przyniósł tylko rozgoryczenie, złość. Może kiedyś nadejdzie równowaga między smutkiem i radością, i moją cierpliwość spotka nagroda- odzyskam zdrowie i będę szczęśliwa.

… a tak w ogóle ..

Takie jest życie – radości splatają się z niepokojem związanym z upływającym czasem. Każdego dnia zmagam się z głębokimi rozterkami: jak powinnam wykorzystać ograniczony czas, który został mi przydzielony na tej ziemi? Przecież „krótki czas dzieli wino od dni winobrania”, co symbolizuje szybki cykl życia.

Niezmiennie fascynuje mnie niezwykłość przyrody, niemy świadek historii naszej planety. Kim jesteśmy w obliczu życia, które przecieka nam przez palce, usiłując chwytać okruchy każdego dnia?

Przyroda i człowiek – czy to stworzenia doskonałe? Co mają ze sobą wspólnego? Czas, który nieubłaganie działa na każdego z nas.

Każdego dnia uczestniczymy w kole życia, co można odczytywać jako symbol nieustannej zmiany, ale także jako dążenie do wieczności.

Jesteśmy naznaczeni tym pragnieniem wieczności. Wierzymy, że pewnego dnia przejdziemy do innego świata. Zostaniemy wciągnięci przez portal, przejdziemy przez gwiezdne wrota do innego, lepszego, bardziej sprawiedliwego i szczęśliwego miejsca. Tam spotkamy ukochane osoby, a tym, którzy nas skrzywdzili, wybaczymy. A może to wszystko jest kłamstwem? Może kurtyna nie opadnie, a my nie ujrzymy pięknego widoku zalanego silnym, jasnym światłem? Może nasze życie to tylko kolejna warstwa osadowa, jak w morzu z okresu kredy ery mezozoicznej?

Czy w tym wszystkim jest optymizm i nadzieja, czy raczej strach i rozpacz?

Odpowiem na te rozterki, gdy przyjdzie na to czas…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Głęboko w duszy … 15 długich lat …

 Schowałaś się przed całym światem …

~HK 2026 15 Rocznica

Wytrzymać tydzień

wytrzymać rok

wytrzymać trzydzieści a potem siedemdziesiąt lat

Ale były lata których nikt nie liczył

królewskie

kiedy bawiliśmy się pod starymi dębami

i wieczność była przy nas.

~Julia Hartwig, Bezczas

Ale to już nie wróci, i nic nie będzie takie, jak wtedy, gdy byłaś z nami, Danusiu. Ogarnęła mnie niemoc i frustracja. Wszystkie moje zmysły wyostrzyły się na ludzką niegodziwość…

Świat, który był mi bliski, odszedł wraz z Twoją śmiercią, Danusiu. Schowałaś się przed całym światem…To już piętnasta rocznica, a ja wciąż nie mogę tego pojąć ani zrozumieć. Tak już pozostanie, Siostrzyczko, do końca moich dni.

Kochamy, tęsknimy i pamiętamy każdego dnia [*]- Mama & Halina & Jurek

Trzy razy bardziej …

Nie pozwól, by twoje lęki decydowały o twojej przyszłości.

~ Oprah Winfrey

~ Olga Jorjia

(…)

Kiedy nikt nie patrzy, gasnę

Nic nie mówię, tak jest łatwiej

Bo straciłam to, co miało trwać

…

Trzy razy bardziej

Tęsknię i nie tęsknię

Trzy razy bardziej

Gubię się w tym mieście

Trzy razy bardziej

Łamie mi się serce

Trzy razy bardziej

Chcę, a potem nie chcę

~ Hania Kuzimowicz

Tak, zdecydowanie trzy razy więcej jest we mnie ciszy, spokoju.

Niestety, to co 27 lat temu wydawało się szczęściem, to okazało się zupełnie czymś innym, niż się wydawało. Czasami tak czuję, zwłaszcza po przebudzeniu, że wszystko, w co wierzyłam, jest nicością. Stałam się nieufna, pozbawiono mnie pogody ducha.

Czy odzyskam, kiedykolwiek radość życia? Zapomnieć i pozbyć się bólu, to może przynieść mi ulgę … Dobrze, że pozostał mi mój mąż, który troszczy się o moje obolałe serce.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Odejść w tło …

Życie nie jest życiem, jeśli się przez nie tylko prześlizgniesz. 

Wiem, że jego istota polega na tym, by znaleźć rzeczy, 

które mają znaczenie, i trzymać się ich, walczyć o nie i nie odpuścić.

~Lauren Oliver, Delirium

~Christine Comyn

Odejść w tło,

jednością czuć się z pejzażem.

Na pierwszym planie:

twarze.

Dobro i Zło,

Miłość, Walka, Zbrodnia

i pomsta za nie.

A tam, w tle, dogasające pochodnie

i pręgi barw pozachodnie

dojrzałe, zrozumiałe.

I wody niewidzialny flet

daleko, głęboko w tle.

~ Kazimiera Iłłakowiczówna

Nasze nieustanne zmagania z codziennością skłaniają do refleksji: co by się stało, gdyby któregoś dnia zabrakło nam czasu?

Wszystkie trudy, żal i łzy w końcu miną, a ich bieg ulegnie zmianie. Wierzę w mądrość człowieka i jego determinację.

Tak, jestem zdeterminowana i zdaję sobie sprawę, że los potrafi być zmienny. Każdego dnia doceniam to, co posiadam, dbam o siebie i swoje zdrowie. Jestem wdzięczna za każdy dzień, za wszystkie uczucia, które już przeżyłam, oraz za te, które jeszcze przede mną, czekają na odkrycie.

Moje serce napełnia się optymizmem, a przyszłość jawi się w jasnych barwach, pełna wspaniałych możliwości. Zmusić się do rozmowy, do słuchania, do dostrzegania życia wokół siebie. To zadanie na 2026 rok! O to będę walczyć każdego dnia…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!