Przemijamy …

Przemijamy. Stare ustępuje miejsca nowemu, w ten sposób świat posuwa się naprzód.

Ale pamiętajmy o tych, którzy odchodzą-ta pamięć daje im nieśmiertelność

~Rafał Kosik

~roger_popa, szmaragdowy zachód słońca

Panie, dlaczego kocham zmierzch...

Panie,

Dlaczego kocham zmierzch,

Jesień

I przeszłość?

Dlaczego kocham wszystko, co zmierzcha,

I wszystko, co dobiega kresu,

I wszystko, co przemija?

Daj mi, Panie,

Wieczność o smaku zmierzchu,

Jesieni

I odchodzącej przeszłości.

~ Roman Brandstaetter

Piękny wiersz na tę jesienną chwilę. Wszystko przemija i ma swój kres. Pozostają wspomnienia i czasami łza w oku się zakręci nad własnym losem.

Nie mam już siły by robić wyjątkowe rzeczy i traktuję każdą chwilę życia jak przejście przez most, który coś kończy i coś zaczyna. Tak, co jakiś czas zatrzymuję się, by docenić te niepowtarzalne, szczęśliwe chwile.

Nic to, i ja oswajam się z procesem przemijania. Nie mam na to żadnego wpływu. Pozostaje polubić się ze zmierzchem…

Ci, którzy żyją nadzieją, widzą dalej. Ci, co żyją miłością, widzą głębiej. Ci, co żyją wiarą, widzą wszystko w innym świetle. ~Lothar Zenetti

Piękny wiersz Romana Brandstaettera, pełen refleksji, i pięknych słów o przemijaniu, ale również cudny szmaragdowy zachód słońca roger’a_popa daje nadzieje na lepsze jutro, aż na duszy robi się lżej.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Anioł ciszy - sny i marzenia...

Otwórzmy szuflady, pozwólmy im pofrunąć...

~ Anne Neilson

O jak łagodnie spoczęła twa ręka

Na mojem wnętrzu, ty aniele ciszy,

Choć człek przed chwilą, zdawało się, słyszy,

Jak jedna fala w ślad za drugą pęka.

I wszystka wirów rozhukanych męka

Milknie odrazu i przezroczej kliszy

Dusza podobna, gdzie, jak orszak mniszy,

Słonecznej myśli tłum pobożnie klęka.

I naprzód w szmer się pacierzy rozpływa,

Oszołomiony zapachem kadzideł,

Płynących z uczuć złotych trybularzy,

Potem się głośną, ale wdzięczną, zrywa

Pieśnią, z przed twoich, spokoju, ołtarzy

I świat wypełnia szumem swoich skrzydeł.

~Jan Kasprowicz

Anioł Ciszy, nazywany też Aniołem Pokoju albo Aniołem Milczenia, to posłaniec Boga, opiekun za życia i orędownik po śmierci. Niesie pokój żywym i umarłym, oznacza kres pełnego wrzawy i cierpienia życia, symbolizuje uspokojenie we śnie i ciszy w oczekiwaniu na Sąd Ostateczny.

Anioł przeznaczony jest dla osób kochających przyrodę, letnie powiewy łanów zbóż i ciszę natury.

To może mój Anioł?
Teraz wygodnie usiądę w fotelu z kubkiem aromatycznej, gorącej herbaty i może poczuję powiew anielskiego dotyku?


Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!