Ludzie są jak morze, czasem łagodni i przyjaźni, czasem burzliwi i zdradliwi.
Przede wszystkim to jednak tylko woda.
Albert Einstein
~fot. Mike'a Hollmana
Z wydm coś woła.
Czyjaś dusza
szuka swej postaci.
Perła wyjęta
z zaginionej muszelki
czy błądzący wśród skał
głos zakochanego.
Kto rozpozna wołanie?
Gdzie przywołująca przestrzeń
wyrzeźbić może bogatsze kształy?
Chodź – wydmy są dzisiaj
dźwięczne i przeźroczyste:
wybrzeże z odgłosów i kryształu.
Rose Ausländer
przełożyła Maria Krysztofiak
Dążę do spokoju, przewidywalności, a w przytłaczającej przestrzeni szukam obszaru zamkniętego. Mojego miejsca schronienia, bezpiecznego, w którym odradzają się tylko dobre wspomnienia. Bo tylko cisza i spokój są w stanie ukoić moje głęboko tkwiące bolesne wspomnienia.
Danusiu, zawsze w moim sercu!