czwartek, 2 lipca 2026

Oczekiwanie …

Bezmiar dźwigany wśród piasków
Zasypujących ślady;
Siła, która się wzmaga;
Przejrzystość, która wzrasta…
I tylko serce – za słabe!
~Iłłakowiczówna Kazimiera


~George Redhawk
~George Redhawk
Jesteśmy cisi oboje
jak dwa gołębie przed burzą...
Tęsknoty i niepokoje
w dali się chmurzą.

Boję się jutra! Pogoda
nad nami lekko oddycha,
na niebie jutrzenka młoda
stoi tak cicha...

Daleko, pod barwną tęczą,
znak niewiadomy nikomu...
Może za chwilę zadźwięczą
pomruki gromu?!...

Jesteśmy senni i cisi
jak piasek wichrom powolny.
Wysoko grom losu wisi,
runąć niezdolny.

~Iłłakowiczówna Kazimiera

Życie mija, a marzenia pozostają jedynie marzeniami, nie spełniając się. Skurczyło się wszystko.
Jednak zamartwianie się własną starością i perspektywą zbliżania się do kresu życia jest równie bezsensowne, co rozpamiętywanie tego, co minęło już bezpowrotnie.
Tak, życie jest krótkie, ale jedynym momentem, w którym mogę iść przed siebie z otwartymi oczami, jest teraz. To czas, by chłonąć otoczenie wszystkimi zmysłami.

Trzeba się dostosować…

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

środa, 1 lipca 2026

W zamyśleniu …


Starość nie jest cieniem młodości,
lecz innym światłem —
takim, co pada nisko,
wydobywając z twarzy prawdę.

~Pia Erlandsson
~Pia Erlandsson

Kiedy już siwa twa głowa, osnuta snem, zamyśleniem,
Pochyli się nad kominkiem, weź w ręce tę książkę i czytaj,
Czytaj powoli i wspomnij, jak niegdyś twój uśmiech rozkwitał,
I wspomnij, jakim głębokim oczy mroczyły się cieniem.

I wspomnij, jak wielu kochało uśmiech łagodny i jasny,
Kochało — szczerze lub złudnie — czar, co radość twą zdobił.
Lecz jeden człowiek miłował duszę wędrowną w tobie
I wtedy miłował najbardziej, gdy w żalu twe oczy gasły.

Schylając się nisko, nisko ponad tlejącym ogniskiem,
Pomyśl, trochę ze smutkiem, o tym, jak miłość odeszła.
Czy uleciała na skrzydłach, by w górach wysokich zamieszkać?
Czy może twarz swą ukryła wśród gwiazd zamieci srebrzystej?

~William Butler Yeats
~Ttłum. Zygmunt Kubiak




Czuję, jak krew krąży szybciej, a w oczach pojawia się strach. Wszystkie zmysły są napięte, a ciało w pełnym pogotowiu oczekiwania.
Wyssało ze mnie siły, nie myślę już o niczym.

To, co było wcześniej, straciło znaczenie. Wszelkie różnice – wykształcenie, wychowanie – również przestają mieć znaczenie. Pozostaje tylko starość, sprowadzająca się do tego, co najkonieczniejsze, a wszystko inne odchodzi w zapomnienie. Widzę, jak wokół mnie wszystko się rozpada.
Czuję się dziwnie samotna. Uciec, wszystko jedno gdzie. Odnaleźć siebie na nowo, choćby w małej cząstce…

piątek, 12 czerwca 2026

Pragnienie serca …

Nie daj się popychać lękom w swoim umyśle. Pozwól poprowadzić się marzeniom w swoim sercu.
~Roy T. Bennett


~Pia Erlandsson
~Pia Erlandsson



Pragnienie serca i duszy
Które tylko Ciebie poruszy
Schowane gdzieś głęboko tam
Na trzecim zakręcie lewej komory
Czasami wychodzi z ukrycia
Daje upust emocjom i łzą
Krzyczy, że jest, – że tego potrzebuje do szczęścia do życia
Pozwalasz mu – niech się wykrzyczy
W końcu zaśnie z bezsilności i z żałości
Gdy pójdzie spać – Ty wrócisz do rzeczywistości

~Edyta Zawistowska







Czy naprawdę czuję pustkę w sercu? Jak mogę ją zapełnić? Z radosnej, ufnej kobiety niewiele już pozostało. Muszę uwolnić się od problemów z przeszłości, które wciąż mnie dręczą. Już nie chcę płakać ani dusić w sobie żalu.

Potrzebuję solidnego wsparcia i motywacji, by iść naprzód.
Może właśnie poczyniłam pierwszy, malutki krok, decydując się na budowanie sprawności fizycznej po długiej i wyczerpującej chorobie. Na efekty muszę poczekać, ale przez te lata nauczyłam się cierpliwości. Cierpliwie czekam na cud zdrowia, spokoju serca i ciszy w duszy.

Niech spełni się to, co najlepsze…

poniedziałek, 1 czerwca 2026

Zużyte Wszystko …

Wszystko, co istnieje, istnieje tylko raz i nigdy się nie powtórzy.
~ Stanisław Ignacy Witkiewicz


~David Walker
~David Walker


Zużyte wszystko, słów miazga nie cieknie
I nie spowija grozy dawnych diabłów
Oni się korzą przed wyplutą pestką,
Tybald się boi Kainów i Ablów.
W uściskach stonóg zaklęta pantera,
Jej centki świecą różowe i dumne.
Przez trawę pełznie cudowna hetera
Miażdżąc swym brzuchem słowa zbyt rozumne...

~ Stanisław Ignacy Witkiewicz




Siostrzyczko, w moim sercu wciąż tkwi smutek i żal, bo Ciebie nie ma.

Jak w wierszu Witkacego, rzeczywistość splata się z wyobrażeniami, a życie bywa niekiedy bogatsze od samej wyobraźni.
Nie proszę o nic, nie oczekuję niczego i przyjmuję wszystko ze względnym spokojem; a to, co ludzie mówią lub myślą o mnie, nie jest moją sprawą. Jestem tym, kim jestem, i robię to, co robię. Nie ma nic do wygrania i nic do udowodnienia.

Ważne by cieszyć się każdym dniem i podchodzić do życia z większą świadomością; to, co przeżywamy i czego doświadczamy, nigdy się nie powtórzy.
Mam nadzieję, że wszystkie przeszkody i niedogodności wkrótce miną bezpowrotnie. Kolejny raz myślami wybiegam w przyszłość. Ganię się za to, by po chwili jak mantrę powtarzać sobie (czasami z lepszym, a czasami gorszym skutkiem)- TU i TERAZ.
Najwyższy czas wyjść poza własną strefę komfortu, sprawdzić, jak wygląda teren po drugiej stronie mojego ogródka...

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

niedziela, 3 maja 2026

Więcej we mnie …

Mam trzy cenne rzeczy, które trzymam mocno i cenię. 
Pierwsza to delikatność; druga to oszczędność; trzecia to pokora, 
która nie pozwala mi stawiać siebie przed innymi. 
~Lao Tzu
~Fubiz Media

~Fubiz Media




Więcej we mnie przyszłości
niż dnia dzisiejszego:
wierzę w rozum człowieka,
wiem ze się rozwinie
bujniej niż wszystkie dęby
naszej małej ziemi

I chociaż jeszcze nieraz
prymitywna pycha
uderzać będzie w słabych
czułych i łagodnych
przeminie czas drapieżnych.

~Janina Brzostowska






Zdecydowanie, w moim wnętrzu więcej jest pokory, ale także poczucia niemożności. Czasami niestety nie potrafię być tu i teraz; myśli wybiegają w przyszłość, a perspektywa „dalej” nie układa się zgodnie z moimi oczekiwaniami.
Nawet życiowe doświadczenia nie zmieniły mojego postrzegania rzeczywistości. Wierzyłam w rozum człowieka, jego szlachetność i wspaniałomyślność, a teraz pozostało mi jedynie rozgoryczenie.

Czas drapieżców wciąż trwa!

Nic to, mój świat jest kołem życia, a na jego osi, moja podróż.
W prawdzie w tej chwili widzę niemoc, brak sprawczości. Był czas, że dałam już z siebie wszystko. Dałam z siebie wszystko mojej Siostrze.

Jak mantrę powtarzam!
Przestać spoglądać w przeszłość, bym mogła przyjąć bardziej pozytywny punkt widzenia. Muszę postarać się jak najlepiej wykorzystać to, co mi jeszcze zostało z moich dni. Niczego nie osiągnę ciągłym grzebaniem się w przeszłości. Najwyższy czas z większym entuzjazmem zająć się uśmiechem i serdecznością ..., i koniecznie pilnować, by nie stać się częścią cudzej opowieści. Liczę, że jeszcze otworzą się nowe, zdumiewające perspektywy.

 Siostrzyczko, zawsze w moim sercu …


piątek, 1 maja 2026

Jak płynąca rzeka ...

Między tym, co słuszna, i tym, co błędne, rozciąga się wielka przestrzeń.
Tam się spotkamy.
~Merlana Jelaluddin Rumi, wiek XIII

USAGIF.com
~USAGIF.com





Być jak płynąca rzeka
Milcząc w środku nocy
Bez strachu przed jej mrokiem
Gdy na niebie gwiazdy – być ich odbiciem
Kiedy niebo zaciąży chmurami
A chmury jak rzeka wodą się staną
Być ich odbiciem beztroskim
W spokojnych głębinach

~Manoel Bandeira



W powietrzu czuję izolację i zapomnienie. Wymazanie obecności drugiego człowieka to szybki proces. 
Choć ogarnia mnie smutek i bezsilność, a nadzieja wydaje się być jedynym, co trzyma mnie przy życiu, nie mogę się jej wyrzec. Każdego ranka wstaje ze mną, a ja staram się, by nie stała się jedynie pustym słowem. Doceniam każdy krok, który przybliża mnie do celu – uwolnienia się od gniewu. Muszę pozbyć się tego, co sprawia, że staję się zgorzkniała.

Być jak płynąca rzeka…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

czwartek, 2 kwietnia 2026

Gdzieś ...

Gdzieś musi być przebłysk światła który rozprasza mrok przyszłości
nadzieja która nie daje się zabić [...]


~Adria Rando

~Adria Rando

Gdzieś
musi być przebłysk światła
który rozprasza mrok przyszłości

nadzieja
która nie daje się zabić
beznadziejnością
i wiara
która nie zaczyna natychmiast
nie dowierzać sobie
Gdzieś
musi być niewinne dziecko
którego jeszcze nie zdobyły demony
świeżość życia
co nie tchnie jeszcze
zgnilizną
i szczęście
którego nie osiąga się
nieszczęściem innych
Gdzieś
musi być budzik rozwagi
który ostrzega przed zabawą w samounicestwienie
powaga
która waży się brać siebie poważnie
i dobroć
której korzeniem nie jest tylko
powstrzymane zło
Gdzieś
musi być piękno
które wciąż pozostaje pięknem
czyste sumienie
co nie ukrywa zatajonej zbrodni
musi być
miłość do życia
która nie mówi rozdwojonym językiem
i wolność
której nie zdobywa się niewolą innych

~Maria Wine
~przekład Zygmunt Łanowski

Hmm … tylko gdzie to jest? A może to "gdzieś" jest w nas?

[…] Gdzieś musi być przebłysk światła, który rozprasza mrok przyszłości nadzieja, która nie daje się zabić […].

No cóż, zawsze było jakieś wczoraj, zawsze jest jakieś jutro… A w środku, w człowieku, tu i teraz – jedynie realne…

Czarne myśli? Chyba odeszły… Wprawdzie już nie zastanawiam się nad tym, że „gdzieś” jest lepiej, inaczej, spokojniej, ale niestety niezbyt dobrze wykorzystuję czas, który mi pozostał. Tylko czasami patrzę w tył, ale Jurek jest obok mnie i natychmiast przegania złe myśli.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

środa, 1 kwietnia 2026

Modlitwa ...

Człowiek podczas modlitwy wznosi się ponad swoją grzeszność,
słabość. Kiedy się modli - przerasta samego siebie.
~ ks. Jan Twardowski


~Hanna Styczyńska
~Hanna Styczyńska
Jeżeli nie umiesz modlić się słowami,
Nie rozdzieraj szat,
Ani głowy nie posypuj popiołem,
Ale módl się tak jak umiesz,
Bez słów,
Jak drzewa,
Jak trawy,
Jak morza,
Które również zmawiają modlitwę
Bez słów.
Słowa są nieporadne,
Zawodne,
Nieokreślone
I nieokreślające.
Są rozczarowaniem.
Bolesną omylnością.
Myślałeś, że słowem
Wyplenisz zło,
Myślałeś, że słowem
Wywołasz źródło ze skały,
Myślałeś, że słowem
Odmienisz człowieka.
Nie wypleniłeś,
Nie wywołałeś,
Nie odmieniłeś.
Módl się zatem bez słów,
Jak drzewo,
Jak trawa,
Jak morze...

~ Roman Brandstaetter

No cóż, wielokrotnie sięgam po wiersze Romana Brandstaettera, które za każdym razem robią na mnie coraz większe wrażenie. Odkładam tomik, by znów po niego sięgnąć. Pod skórą odczuwam prawdziwość i szlachetność tych słów. Mam wrażenie, jakby to były moje własne myśli, które często boję się wypowiedzieć na głos. Można się z nimi zgadzać lub nie, ale nie sposób przejść obojętnie obok Jego twórczości.

Wszystko, co pisze, jest mi bliskie i prowadzi do głębokiego spokoju umysłu i serca. Dlatego każdego dnia koncentruję się na dobrych myślach, słowach i czynach… i pomodlę się jak drzewo, jak trawa, jak morze …

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

wtorek, 3 marca 2026

Milczenie ...

Najlepiej rozmawia się samemu ze sobą. Przynajmniej nie dochodzi do nieporozumień.
~Olga Tokarczuk, Prowadź swój pług przez kości umarłych



~ Terranaut
~ Terranaut
Milczenie jest głosem naszej ciszy,
W milczeniu ogrom słów się mieści,
Kto słucha milczenia, więcej słyszy,
W głosie milczenia jest dużo treści.
Zagłuszyć milczenia, i krzyk nie zdoła,
Wymowę milczenia, człowiek zrozumie,
Bo cisza najgłośniej do sumień woła,
Bo cisza najgłośniej krzyczeć umie.
Milczeniem wysłuchać możesz człowieka,
Milczeniem pomóc możesz w cierpieniu,
Przed głosem milczenia nikt nie ucieka,
Milczenie pomaga w ran duszy gojeniu.
Milczenia trzeba w trudu czas,
By krzyk nie zabił nam sumienia,
Milczenia szukaj w każdym z nas,
I ucz się słuchać słów milczenia.

~ Marek Mozyrski

Gdy dusza cierpi, milczenie staje się prawdziwym wybawieniem. Pragnę spokoju i przestrzeni, aby na nowo przemyśleć i zrozumieć siebie. W zgiełku codzienności słowa rozpraszają, zakłócając prawdziwy sens i wartość.

Siostrzyczko, zamknęłam się w sobie … Czasem najlepszą odpowiedzią jest milczenie ~Lew Tołstoj

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

niedziela, 1 marca 2026

Czas życia ...

Sztuka życia polega na tym, by cieszyć się małymi rzeczami,
bo pewnego dnia możesz spojrzeć wstecz i zrozumieć, że były to rzeczy wielkie.
~Robert Brault

~ Pia Erlandsson
~ Pia Erlandsson
Już się życie gorące ku zmierzchowi skłania,
To młodość — miłości pora,
Krótki czas dzieli wino od dni winobrania,
Świt od wieczora.

Spraw, iżby kwietnej woni z dniem każdym przybyło
Śród roztańczonej fali,
Kochaj nadzieję, dumę, wysiłek — więc miłość —
To cię ocali.

Ileż już serc w pochodzie uszło nieustannym
Tam, gdzie wieczna samotność,
Nie wiedząc, co to znaczy miód i wiatr poranny
W chwilę ulotną.

Ileż tam istot ludzkich, drzewu są podobne,
Kiedy usycha,
One nie smakowały życia, kiedy zdobne
I w krzyk, i w cichość.

Nie rozsiały po świecie istnień swych, jak złota,
Choć miały pełne ręce,
Teraz zasnęły smutne, a wieczna tęsknota
Tam, i nic więcej.

Ty żyj i twe pragnienia rozrzuć niezliczone
W dreszczu ekstazy,
Kochaj, chętny miłościom, niechaj z ciebie one
Czerpią jak z wazy.

Gorycz upojeń dzikich z życiem toczy bój,
Spraw, by, co martwe, ożyło,
Niech na twych ustach śpiewa niby pszczeli rój
Radość i miłość.

A potem patrz bez żalu, jak zdradza cię wszystko
Śnione w marzeniach,
Rzucając serce twe, jak na urągowisko,
Gdzieś w stronę cienia.

~ Anna de Noailles
~Tłum. Jadwiga Dackiewicz

We mnie jest wszechogarniający smutek, a stało się to po Twojej śmierci Siostrzyczko.
Odeszły czasy radości, kochania i bycia szczęśliwą. Rozumiem i wiem, że wszystko ma swój czas i miejsce, ale oglądając się za siebie niestety coraz częściej widzę tam już pustkę. Nie dzieje się nic …

I niestety czas cierpienia, życia w bólu, przyniósł tylko rozgoryczenie, złość. Może kiedyś nadejdzie równowaga między smutkiem i radością, i moją cierpliwość spotka nagroda- odzyskam zdrowie i będę szczęśliwa.

… a tak w ogóle ..

Takie jest życie – radości splatają się z niepokojem związanym z upływającym czasem. Każdego dnia zmagam się z głębokimi rozterkami: jak powinnam wykorzystać ograniczony czas, który został mi przydzielony na tej ziemi? Przecież „krótki czas dzieli wino od dni winobrania”, co symbolizuje szybki cykl życia.

Niezmiennie fascynuje mnie niezwykłość przyrody, niemy świadek historii naszej planety. Kim jesteśmy w obliczu życia, które przecieka nam przez palce, usiłując chwytać okruchy każdego dnia?
Przyroda i człowiek – czy to stworzenia doskonałe? Co mają ze sobą wspólnego? Czas, który nieubłaganie działa na każdego z nas.
Każdego dnia uczestniczymy w kole życia, co można odczytywać jako symbol nieustannej zmiany, ale także jako dążenie do wieczności.

Jesteśmy naznaczeni tym pragnieniem wieczności. Wierzymy, że pewnego dnia przejdziemy do innego świata. Zostaniemy wciągnięci przez portal, przejdziemy przez gwiezdne wrota do innego, lepszego, bardziej sprawiedliwego i szczęśliwego miejsca. Tam spotkamy ukochane osoby, a tym, którzy nas skrzywdzili, wybaczymy. A może to wszystko jest kłamstwem? Może kurtyna nie opadnie, a my nie ujrzymy pięknego widoku zalanego silnym, jasnym światłem? Może nasze życie to tylko kolejna warstwa osadowa, jak w morzu z okresu kredy ery mezozoicznej?

Czy w tym wszystkim jest optymizm i nadzieja, czy raczej strach i rozpacz?
Odpowiem na te rozterki, gdy przyjdzie na to czas…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

niedziela, 1 lutego 2026

Głęboko w duszy … 15 długich lat …

 Schowałaś się przed całym światem …

` HK 2026 15 Rocznica
~HK 2026 15 Rocznica



Wytrzymać tydzień
wytrzymać rok
wytrzymać trzydzieści a potem siedemdziesiąt lat
Ale były lata których nikt nie liczył
królewskie
kiedy bawiliśmy się pod starymi dębami
i wieczność była przy nas.

~Julia Hartwig, Bezczas


Ale to już nie wróci, i nic nie będzie takie, jak wtedy, gdy byłaś z nami, Danusiu. Ogarnęła mnie niemoc i frustracja. Wszystkie moje zmysły wyostrzyły się na ludzką niegodziwość…

Świat, który był mi bliski, odszedł wraz z Twoją śmiercią, Danusiu. Schowałaś się przed całym światem…To już piętnasta rocznica, a ja wciąż nie mogę tego pojąć ani zrozumieć. Tak już pozostanie, Siostrzyczko, do końca moich dni.

Kochamy, tęsknimy i pamiętamy każdego dnia [*]- Mama & Halina & Jurek

piątek, 2 stycznia 2026

Trzy razy bardziej …

Nie pozwól, by twoje lęki decydowały o twojej przyszłości.
~ Oprah Winfrey

~  Olga Jorjia
~ Olga Jorjia

(…)

Kiedy nikt nie patrzy, gasnę
Nic nie mówię, tak jest łatwiej
Bo straciłam to, co miało trwać

Trzy razy bardziej
Tęsknię i nie tęsknię
Trzy razy bardziej
Gubię się w tym mieście
Trzy razy bardziej
Łamie mi się serce
Trzy razy bardziej
Chcę, a potem nie chcę

~ Hania Kuzimowicz




Tak, zdecydowanie trzy razy więcej jest we mnie ciszy, spokoju.

Niestety, to co 27 lat temu wydawało się szczęściem, to okazało się zupełnie czymś innym, niż się wydawało. Czasami tak czuję, zwłaszcza po przebudzeniu, że wszystko, w co wierzyłam, jest nicością. Stałam się nieufna, pozbawiono mnie pogody ducha.

Czy odzyskam, kiedykolwiek radość życia? Zapomnieć i pozbyć się bólu, to może przynieść mi ulgę … Dobrze, że pozostał mi mój mąż, który troszczy się o moje obolałe serce.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

czwartek, 1 stycznia 2026

Odejść w tło …

Życie nie jest życiem, jeśli się przez nie tylko prześlizgniesz. 
Wiem, że jego istota polega na tym, by znaleźć rzeczy, 
które mają znaczenie, i trzymać się ich, walczyć o nie i nie odpuścić.
~Lauren Oliver, Delirium


~Christine Comyn
~Christine Comyn

Odejść w tło,
jednością czuć się z pejzażem.
Na pierwszym planie:
twarze.
Dobro i Zło,
Miłość, Walka, Zbrodnia
i pomsta za nie.
A tam, w tle, dogasające pochodnie
i pręgi barw pozachodnie
dojrzałe, zrozumiałe.
I wody niewidzialny flet
daleko, głęboko w tle.

~ Kazimiera Iłłakowiczówna



Nasze nieustanne zmagania z codziennością skłaniają do refleksji: co by się stało, gdyby któregoś dnia zabrakło nam czasu?

Wszystkie trudy, żal i łzy w końcu miną, a ich bieg ulegnie zmianie. Wierzę w mądrość człowieka i jego determinację.
Tak, jestem zdeterminowana i zdaję sobie sprawę, że los potrafi być zmienny. Każdego dnia doceniam to, co posiadam, dbam o siebie i swoje zdrowie. Jestem wdzięczna za każdy dzień, za wszystkie uczucia, które już przeżyłam, oraz za te, które jeszcze przede mną, czekają na odkrycie.

Moje serce napełnia się optymizmem, a przyszłość jawi się w jasnych barwach, pełna wspaniałych możliwości. Zmusić się do rozmowy, do słuchania, do dostrzegania życia wokół siebie. To zadanie na 2026 rok! O to będę walczyć każdego dnia…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

wtorek, 2 grudnia 2025

To tylko zegar …

Czas jest darmowy, ale jest bezcenny. Nie możesz go posiąść, ale możesz z niego skorzystać. 
Nie możesz go zatrzymać, ale możesz go na coś poświęcić. Raz stracony nie może być nigdy odzyskany.
~Harvey MacKay

~pawon.std

~pawon.std [1]


To tylko zegar, tylko cień
Tego, co obok mnie przepływa
To tylko miara jest, nieżywa
Co mierzy każdą noc i dzień

To tylko zegar, tylko takt
Tych kropel krwi, co we mnie płyną
Z każdą sekundą i godziną
Wydłuża się przebyty trakt

Co na początku kiedyś powstał
Dziś mgłą zasnuty tamten start
A trakt to nie jest droga prosta

Czy trwała jest? - jak domek z kart
Kiedy go wiatr zaczyna chłostać
...I tylko zegar jest coś wart ...

~Alexander Czartoryski [Sonet 942]

Czas płynie nieubłaganie, jak w kalejdoskopie przepływają moje wspomnienia, marzenia, wielkie plany, ale również widzę ogromne zmiany wokół mnie.
Nie tak dawno w naszym otoczeniu nie było komputerów, kart kredytowych, telefonów komórkowych, etc Żyliśmy w błogiej niewiedzy, że nasze życie czeka rewolucja technologiczna.

Świat techniki nie jest już nam obcy, ale jak mamy „strawić” sztuczną inteligencję?
Kolejne wyzwanie i kolejny strach przed niewiadomym …

Ale czyż niepiękne jest zdjęcie Klepsydra wygenerowane przez sztuczną inteligencję?! Ja jestem pod wrażeniem.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

__________________
[1] - Klepsydra otoczona świecącymi cząsteczkami na niebieskim abstrakcyjnym tle. Napisana przez pawon.std Wygenerowane za pomocą sztucznej inteligencji

poniedziałek, 1 grudnia 2025

The Opening…

Nie tracąc nadziei trzeba powoli rozplątywać zasupłane nitki. Choćby sprawa wyglądała beznadziejnie, zawsze gdzieś znajdzie się jakiś luźny koniec. Gdy wokół jest ciemno, pozostaje tylko spokojne czekanie, aż oczy przywykną do mroku.
~Haruki Murakami


~Maxim Grunin
~Maxim Grunin
Kiedy jest tyle zbliżającej się ciemności
Po prostu skręć powoli
I znajdziesz otwarcie
Światło pojawi się jak zwierzę pomiędzy drzewami
Tam odnajdziesz dla siebie chwilę spokoju

Zrób pełne koło, to jest wszędzie wokół
Postaw swój znak na mapie w dowolnym miejscu lub nigdzie
To zależy od ciebie, nie jest za późno, by znaleźć otwarcie

Śledź ścieżkę, aż znajdziesz koniec
W każdym lesie jest polana
Przynajmniej jedna dla każdego człowieka

Zrób pełne koło, to jest wszędzie wokół
Wiesz, że wszystko czeka, aż doprowadzisz sprawy do końca
To zależy od ciebie, nie jest za późno, by znaleźć otwarcie

Chcesz odkryć wszystko na nowo, czy żeby się skończyło?
Czy chcesz zrozumieć sens krążenia?
~Ane Brun

Wszystko zależy ode mnie…?

Jednak gdy przychodzi choroba, zła i podstępna, zdaję sobie sprawę, że bez pomocy innych nie jestem w stanie normalnie funkcjonować. Wówczas przychodzą myśli o końcu wszystkiego.

Wierzę, że moje życie zmienia się, ale się nie kończy. W chwilach przebłysku wciąż mam ciche marzenia i bardzo nieśmiałe plany…

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

niedziela, 2 listopada 2025

Przemijamy …

Przemijamy. Stare ustępuje miejsca nowemu, w ten sposób świat posuwa się naprzód.
Ale pamiętajmy o tych, którzy odchodzą-ta pamięć daje im nieśmiertelność
~Rafał Kosik

~roger_popa, szmaragdowy zachód słońca

~roger_popa, szmaragdowy zachód słońca

Panie, dlaczego kocham zmierzch...

Panie,
Dlaczego kocham zmierzch,
Jesień
I przeszłość?

Dlaczego kocham wszystko, co zmierzcha,
I wszystko, co dobiega kresu,
I wszystko, co przemija?

Daj mi, Panie,
Wieczność o smaku zmierzchu,
Jesieni
I odchodzącej przeszłości.

~ Roman Brandstaetter


Piękny wiersz na tę jesienną chwilę. Wszystko przemija i ma swój kres. Pozostają wspomnienia i czasami łza w oku się zakręci nad własnym losem.
Nie mam już siły by robić wyjątkowe rzeczy i traktuję każdą chwilę życia jak przejście przez most, który coś kończy i coś zaczyna. Tak, co jakiś czas zatrzymuję się, by docenić te niepowtarzalne, szczęśliwe chwile.

Nic to, i ja oswajam się z procesem przemijania. Nie mam na to żadnego wpływu. Pozostaje polubić się ze zmierzchem…

Ci, którzy żyją nadzieją, widzą dalej. Ci, co żyją miłością, widzą głębiej. Ci, co żyją wiarą, widzą wszystko w innym świetle. ~Lothar Zenetti

Piękny wiersz Romana Brandstaettera, pełen refleksji, i pięknych słów o przemijaniu, ale również cudny szmaragdowy zachód słońca roger’a_popa daje nadzieje na lepsze jutro, aż na duszy robi się lżej.


Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

sobota, 1 listopada 2025

Anioł ciszy - sny i marzenia...

Otwórzmy szuflady, pozwólmy im pofrunąć...


~ Anne Neilson
~ Anne Neilson
O jak łagodnie spoczęła twa ręka
Na mojem wnętrzu, ty aniele ciszy,
Choć człek przed chwilą, zdawało się, słyszy,
Jak jedna fala w ślad za drugą pęka.

I wszystka wirów rozhukanych męka
Milknie odrazu i przezroczej kliszy
Dusza podobna, gdzie, jak orszak mniszy,
Słonecznej myśli tłum pobożnie klęka.

I naprzód w szmer się pacierzy rozpływa,
Oszołomiony zapachem kadzideł,
Płynących z uczuć złotych trybularzy,

Potem się głośną, ale wdzięczną, zrywa
Pieśnią, z przed twoich, spokoju, ołtarzy
I świat wypełnia szumem swoich skrzydeł.

~Jan Kasprowicz



Anioł Ciszy, nazywany też Aniołem Pokoju albo Aniołem Milczenia, to posłaniec Boga, opiekun za życia i orędownik po śmierci. Niesie pokój żywym i umarłym, oznacza kres pełnego wrzawy i cierpienia życia, symbolizuje uspokojenie we śnie i ciszy w oczekiwaniu na Sąd Ostateczny.
Anioł przeznaczony jest dla osób kochających przyrodę, letnie powiewy łanów zbóż i ciszę natury.

To może mój Anioł?
Teraz wygodnie usiądę w fotelu z kubkiem aromatycznej, gorącej herbaty i może poczuję powiew anielskiego dotyku?


Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

czwartek, 2 października 2025

Jeszcze wszystko będzie możliwe…

Człowiek musi cierpieć, bo inaczej nigdy nie nauczy się doceniać szczęścia.
Radość i cierpienie to dwie połówki tego samego jabłka.
~ Ewa Nowak „Wszystko, tylko nie mięta”


~Jolanta Haluch, Kruchość czasu

~Jolanta Haluch, Kruchość czasu

Myślę sobie że ta zima musi kiedyś minąć
Zazieleni się, urośnie kilka drzew
Niedojedzony chleb
w ustach zdąży się rozpłynąć,
a niedopity łyk
rozgrzeje jeszcze krew

Zimny poniedziałek
gorącą stanie się niedzielą.
To co nie pozmywane
samo zmyje się.

Nieśmiały dotąd głos
odezwie się jak dzwon w kościele,
a tego, czego mało,
Nie będzie wcale mniej...

Choć mało rozumiem,
a dzwony fałszywe,
coś mówi mi, że
jeszcze wszystko będzie możliwe.
Nim stanie się tak,
jak gdyby nigdy nic nie było.
Nim stanie się tak,
jak gdyby nigdy nic

~Tekst: Wojciech Waglewski, Brodka, Igo

Wszystko ma swój kres!

Choruję już 14 miesięcy, ale w każdym kolejnym dniu widzę jaśniejsze światełko w tunelu. Wszystkie moje problemy, odczucia ewoluują i zmieniają się w swoje dokładne przeciwieństwo. Nauczyłam się pokory, zdroworozsądkowego i uspokajającego podejścia do tego, co się dzieje. Będzie jak w piosence „Jeszcze wszystko będzie możliwe. Nim stanie się tak, jak gdyby nigdy nic nie było.”

Wiem, że nadejdzie czas, i z uśmiechem, ale i z czujnością podejdę do wszystkich zmian w moim życiu. Tych dobrych i tych mniej.

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu …

środa, 1 października 2025

Deszcz ...

Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci.
~Wisława Szymborska


~ Fausto Nazer [1]



Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,
Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.
Ptaków, co przed podróżą na drzewach usiadły,
Czekając na swych braci, za morze lecących.

Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych,
Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych.
Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc,
Kojąc w twym słabym sercu, codzienne zgryzoty.

Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,
Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.
Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.
Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
I w swoim majestacie uczy nas pokory.
Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.

~Tadeusz Wywrocki



Ale deszcz jest równie spektakularnym zjawiskiem natury. Tak jak w życiu łzy i śmiech przeplatają się ze słońcem i deszczem.
Październik i okres kolorowej eksplozji barw. Drzewa i krzewy przybierają czerwienie i cudnie złociste barwy. Chce się żyć! Można jeszcze beztrosko przyglądać się światu.

Danusiu, zawsze w moim siostrzanym sercu!

______________________
[1] Fausto Nazer urodził się w Venasca (CN) w 1966 roku, gdzie nadal mieszka, a od dziecka odczuwa już silną skłonność do rysunku i sztuki figuratywnej. Ta wielka satysfakcja, profesjonalna i ludzka, jest tylko pierwszą z długiej serii wystaw, na których był obecny nie tylko w mniej lub bardziej prowincjonalnych realiach Włoch (takich jak wystawa indywidualna w Genui), ale także za granicą. Począwszy od Londynu po Rzym, od Buenos Aires po Monte Carlo, od Palermo po Maltę, obrazy Nazera zdobyły kilka nagród i wypełniły oczy odwiedzających kolorami, ruchami, krajobrazami i deszczem.



czwartek, 4 września 2025

Lęki ...

Niepokój jest cienkim strumieniem strachu przepływającym przez umysł. Jeśli zostanie zachęcony, przecina kanał, 
do którego odprowadzane są wszystkie inne myśli.
~Arthur Somers Roche


~David Walker

~David Walker

pytania które dotąd tworzyły
schron nad moją głową
stają się mimowolnym
wrogiem odpowiedzi
kostium lęku
w swym człowieczeństwie
daleki od realizmu
działa najbardziej
na moją percepcję
dopóki trwa
pulsuje przerażeniem
w ostrzu prawdy
na którą uszy wielu są zamknięte

~ Beata Rymanowicz



Pozbyć się negatywnych myśli i spojrzeć na życie z innej perspektywy. To cel na dzisiaj!

Lęki niosę w sobie każdego dnia i nieustannie zachowuję podwyższoną czujność. Może nawet bezwiednie szukam niebezpieczeństw i zagrożeń. Jednak jak mam zachować neutralność w obliczu faktycznych zagrożeń dla życia i zdrowia? 90 lenia moja Mama i ja chorująca od roku. Czuję się wyczerpana. Dobrze, że jest przy nas mój mąż i panuje nad tym wszystkim.

No cóż … Niepokój nie opróżnia jutra z jego smutków, lecz tylko opróżnia dzień dzisiejszy z jego siły. ~ Charles Spurgeon

Danusiu zawsze w moim sercu!