Tęsknię …

 Słowo siostra przywołuje na myśl ideał połączenia i wsparcia.

– Deborah Tannen

~Vickie Wade

Tyle lat szłyśmy ramię w ramię

Rozlewały się przed nami rumiankowe pola gwarne

Rozcierałyśmy maków koszyczki dojrzałe, czarne

Rozsłuchane w ptasiego radia odgłosów gamie

Dawno to było, postarzały się nam tamte czasy

Opadłe jak pożółkłe liście jesienne

Błyskają mi w głowie wspomnienia promienne

Złośliwości niezgrabne, grzybowe lasy

Łomot kół konnego wozu

Wesołe zabawy do późna i cuda na patyku

Lata maleńkości, biegnącego czasu poczucia zaniku

Śniegowe olbrzymy i policzki czerwone od mrozu

Pamiętasz te chwile nasze dziecinne?

W skarpetach i za pazuchą je wciąż chowam zwinnie

Bo tęsknie za Tobą, a jesteś daleko

Gdzieś aż za stumilowym lasem i za nie wiem którą rzeką 

~Lusia2608

 

Tak Danusiu, tęsknie za Tobą, a jesteś daleko.

Gdzieś aż za stumilowym lasem i za nie wiem którą rzeką …, i wciąż spoglądam w niebo, i szukam tam Ciebie Siostrzyczko…

Czy Twoje córki również będą Przyjaciółkami na dobre i złe? Przecież mieć rodzeństwo, to cudowna sprawa i ta świadomość, że jest bratnia dusza.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Gwiazda śnieżna …

Żadna noc nie może być aż tak czarna, żeby nigdzie nie można było odszukać choć jednej gwiazdy. Pustynia też nie może być aż tak beznadziejna, żeby nie można było odkryć oazy. Pogódź się z życiem, takim jakie ono jest. Zawsze gdzieś czeka jakaś mała radość. Istnieją kwiaty, które kwitną nawet w zimie.

~ Phil Bosmans

~ Markus Nimtz [1]

I czemuż Ten, co śnieg stworzył i gwiazdy lepi z niego,

architekt snów i diamentów, w warsztatach swoich niebieskich

nie zrobi z mojego życia gwiazdy zamiast śniegu,

zdobiąc ją równie misternie w ostrza, gałązki i kreski?

Stałabym w środku tak cicho, jak gdyby mnie już nie było,

patrząc, jak się wkoło mnie dowcipna prześliczność zgęszcza,

a w każdym kancie tej gwiazdy me serce by głośno biło -

i drżałoby każde ostrze ściągając pioruny szczęścia,

aż On by sam się zadziwił żyjącej gwieździe szczęścia...

- M. Pawlikowska-Jasnorzewska

Wystarczy unieść głowę, zobaczyć, co dzieje się wokół i poddać się zimowej magii. Puszysty śnieg przykryje wszelkie szarości i niedoskonałości. Choć na chwilę zrobi się zniewalająco i jakoś jaśniej w sercu, a wspomnienia beztroskiego dzieciństwa, szczerego śmiechu pozostaną synonimem szczęścia i rodzinnej magii. No cóż, to jednak już bezpowrotnie minęło …, ale wciąż szukam, nawet najmniejszych oznak radości, by na twarzy pojawił się uśmiech.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

__________________________________

[1] Markus Nimtz- Szwedzki krajobraz zimowy- Materiał: Płótno/Akryl- 2010 Hamburg