Kolor wiosny jest zielony...

Mój świat jest moim światem nie mogę go przed wami otworzyć
a gdybym nawet opisał te posągi dwunastu miesięcy schowane w gęstej zieleni
to każdy z was zobaczy inną zieleń posąg inny i nie taki ogród. 

~J. Iwaszkiewicz, Ogród zielony w zimie

~Ekaterina Zagustina (Katja Faith)

kolor wiosny jest zielony
a kolor bólu - ciemny
krew zakrzepła w jeziorze świeci
strugą słów wezbrany księżyc

wiosny kolor jest złoty

jak kwiat co pod obłokiem mieszka
kolor bólu - jest ciemny
jak rozgryziona gałąź świerka

kolor miłości - czerwony

a kolor miłości co przeszła
w najgłębszym miejscu jezioro
na wylot chłodem przeszył 

ważka mnie wzięła na skrzydła

ponad wodą pociemniałą leci
kolor miłości jest złoty
jak w słońcu kolor rzeki

                                                   ~ Halina Poświatowska

Hmm … niewątpliwie kolor wiosny jest zielony, a kolor bólu — ciemny... Jednak każdy z nas ma własny, subiektywny odbiór rzeczywistości. O temperaturze barw zadecyduje w konsekwencji nasz niepowtarzalny sposób postrzegania, przeżywania świata, bagaż przemyśleń i doświadczeń.

Moje życie przybiera różne barwy i nie zawsze mają one kolor nadziei … Tak sobie myślę, że chyba bardziej spowita jestem szarą mgłą smutku … Wyostrzyły mi się zmysły, i o wiele wyraźniej widzę wszystko co złe i niedobre… To wszystko, co we mnie jest jeszcze nieoczyszczone czyli w jakimś tam stopniu ciemne, przysłania najpiękniejsze barwy rzeczywistości.

I z tym Danusiu sobie poradzę …

Moje wnętrze i otoczenie z każdym dniem będzie bogatsze w zieleń i bardziej wypełnię je życiem … To będzie moje przebudzenie, samorealizacja, spełnienie, katharsis… Muszę, by pamiętać, a wspomnienia nie stały się udręką…

Zawsze w moim sercu!

Noszę Twe serce z sobą...

Noszę Twe serce z sobą

Noszę twe serce z sobą (noszę je w moim sercu)
nigdy się z nim nie rozstaję

gdzie idę ty idziesz ze mną;

cokolwiek robię samotnie jest twoim dziełem, kochanie

i nie znam lęku przed losem (ty jesteś moim losem)
nie pragnę piękniejszych światów (ty jesteś mój świat prawdziwy) 

ty jesteś tym co księżyc od dawien dawna znaczył 

tobą jest co słońce kiedykolwiek zaśpiewa 

oto jest tajemnica której nie dzielę z nikim 

(korzeń korzenia zalążek pierwszy zalążka 

niebo nieba nad drzewem co zwie się życiem; 

i rośnie wyżej niż dusza zapragnie i umysł zdoła zataić) 

cud co gwiazdy prowadzi po udzielnych orbitach 

noszę twe serce z sobą (noszę je w moim sercu)

                                                                                                                                                     ~Edward Estlin Cummings

Ten wiersz jest tym, co czuję Danusiu... Czy można pogodzić się z niepogodzonym? Czy można snuć plany na przyszłość? Przecież tęsknota zabrała mi uśmiech, zabrała radość życia. Pewna jestem jednego, moja miłość siostrzana zawsze będzie trwała i wiem, że zawsze zostaniesz w moim sercu.

Jest rok 2018

... Byłaś
... Jesteś
... Będziesz

Wypełniasz moje myśli, i zawsze jesteś najważniejsza! Tak bardzo mi Ciebie brakuje Siostrzyczko.

Zawsze w moim sercu!