sobota, 11 lipca 2020

Faworyty- recenzja dla Świata Książki…

Książkę czytałem z coraz bardziej rosnącym zainteresowaniem. Z każdą kartką krystalizował się przerażający świat osiemnastowiecznej Polski pod panowaniem Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wiem, powieść nie jest historyczna, jednak wiele w niej historycznych odniesień, postaci, osadzenia w konkretnym historycznym kontekście. Zmusza do sięgnięcia do Internetu, aby sprawdzić kim w rzeczywistości były opisane postacie i jaką w historii odegrały rolę.

Sugestywnym i miejscami dosadnym językiem autorka opisuje ludzkie postawy i zachowania dalekie od szlachetnych, wzniosłych oświeceniowych wzorców, których powinniśmy oczekiwać od finansowych i kulturalnych elit kraju. Dostaje się wszystkim: królowi, magnatom, kościołowi, szlachcie. Przeraża opis chłopstwa pańszczyźnianego bliższego zwierzętom niż ludziom. Przerażających opisów jest więcej, choćby Radziwiłł, ciemna i autentycznie głupia szlachta, watykański syfilityk, ludzki seks bliższy zwierzęcemu. Przerażający jest koniec - gwałt rosyjskiego żołdaka dokonany na Majestacie Rzeczypospolitej w osobie króla.

Opisano górę ludzkich grzechów, wszystkiego co w człowieku najgorsze, podłe, niskie, tę górę gnoju i nieczystości. Tę Gnojną Górę - dawne wysypisko śmieci i nieczystości Starej Warszawy przywołaną przez autorkę.

Czytając książkę, odnosiłem zastane tam opisy do bieżącej sytuacji politycznej naszego kraju - dla mnie podobieństw jest aż nadto. Te same żądze (pieniądze, seks, władza), te same podziały, wojny podjazdowe, nienawiść do oponenta politycznego, głupota ciemnego ludu i funkcjonariuszy kk, namiestnikowska rola obcego mocarstwa, odwoływanie się do sił zewnętrznych, trwały podział kraju.

Być może przesadzam, dlatego warto przeczytać tę książkę, aby zweryfikować mój pogląd i wyrobić swój własny. Książka godna polecenia i zmuszająca do zastanowienia się nad historią i teraźniejszością naszego kraju – historia lubi się powtarzać.

Autor: Jerzy K.


czwartek, 2 lipca 2020

Bo piękne są tylko chwile …

W większości przypadków, kiedy kobieta płacze, wcale nie chce, żeby ktoś rozwiązał jej problem. 
Chce tylko usłyszeć, że wszystko będzie w porządku
~Kiera Cass

~Pia_Erlandsson

~Pia Erlandsson

 




Niepowodzeń się nie zlęknę
W marsz zamienię lat gonitwę
I sam stworzę chwile piękne
Z tych, co miały nadejść brzydkie.

Szczęście to mój stary nawyk
Tyle pięknych lat do wzięcia
Więc odchodzę od chwil łzawych
Chyba, że to są łzy szczęścia.

~Krzysztof Cezary Buszman






Bo piękne są tylko chwile! Nie jestem już kobietą pracy, nie pełnię już tysiąca ról wyznaczonych przez innych, nie gonię za ulotnością, dobrami materialnymi. Zatrzymałam się, oddycham swobodnie bez ciężaru, bo nie muszą się spełniać, bo tak chce natura, społeczeństwo, irracjonalne stereotypowe myślenie wyniesione z przekazów w procesie wychowania, lub jedynie słusznej doktryny religijno- politycznej. 

Cieszę się prostymi, małymi rzeczami i tylko takimi, które uważam za wyjątkowe i warte poświęcenia mojego czasu i uwagi. Pozwalam sobie na takie chwile, tak po prostu! Mniej – Wolniej – Ciszej.

 

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!