Clematis "Fryderyk Chopin" …

HK lipiec 2020

Chopinowska piosnka płynie 

W księżycową dal, 

Niby skarga płynie cicha, 

Niby łzy i żal. 

Na powietrza srebrnej fali, 

Płacze, tęskni, drży, 

Przywołuje z zapomnienia 

Dawne widma, sny... 

Chopinowska piosnka płynie 

Spod dziewczęcych rąk, 

A nad ziemią wstaje blady 

Księżycowy krąg. 

Księżycowy blask uroczy 

W raj przetwarza świat, 

Słucha piosnkę każde drzewo, 

Słucha każdy kwiat... 

Chopinowska piosnka płynie, 

Z piosnką płynie czar, 

I dziewczyna rozmarzona 

Słyszy skrzydeł gwar. 

Biorą białe anielice 

Ją w uściski swe, 

I nad ziemią wzlata ona 

W upojenia mgle. 

Chopinowska ścichła piosnka, 

Tylko echo drży, 

Tylko smętnie szumią drzewa, 

Kwiaty ronią łzy. 

Zapomniała w śnie dziewczyna 

życia ból, łzy, pleśń, 

We śnie cicho jej przygrywa 

Chopinowska pieśń.

 ~ Artur Oppman, Preludium 

Danusiu, jesteś w otoczeniu pnącza o pięknych kwiatach. Kwiaty duże, złożone z jasnoliliowych działek o fantazyjnie pofalowanych brzegach i kremowych pręcików. I pomyśleć, że wyhodowana przez jezuitę, brata Stefana Franczaka w 1994 roku.

Codziennie spoglądam w przestrzeń ogródka, oczarowana pięknymi kwiatami  Danuta i Chopin. Jesteście radością dla moich oczu i duszy.

Szukając wiersza, na jednej ze stron znalazłam piękny wiersz Artura Oppmana. Zrobił na mnie wrażenie i zrobiło mi się smutno. Poeta bezgranicznie kochał swoją ojczyznę, ale nasza Polska XXI wieku jest podzielona, skłócona. Ciarki po plecach przechodzą, gdy pomyślę o zakusach niejednych. Czy historia ma się powtórzyć?

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Faworyty- recenzja dla Świata Książki…

Książkę czytałem z coraz bardziej rosnącym zainteresowaniem. Z każdą kartką krystalizował się przerażający świat osiemnastowiecznej Polski pod panowaniem Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wiem, powieść nie jest historyczna, jednak wiele w niej historycznych odniesień, postaci, osadzenia w konkretnym historycznym kontekście. Zmusza do sięgnięcia do Internetu, aby sprawdzić kim w rzeczywistości były opisane postacie i jaką w historii odegrały rolę.

Sugestywnym i miejscami dosadnym językiem autorka opisuje ludzkie postawy i zachowania dalekie od szlachetnych, wzniosłych oświeceniowych wzorców, których powinniśmy oczekiwać od finansowych i kulturalnych elit kraju. Dostaje się wszystkim: królowi, magnatom, kościołowi, szlachcie. Przeraża opis chłopstwa pańszczyźnianego bliższego zwierzętom niż ludziom. Przerażających opisów jest więcej, choćby Radziwiłł, ciemna i autentycznie głupia szlachta, watykański syfilityk, ludzki seks bliższy zwierzęcemu. Przerażający jest koniec - gwałt rosyjskiego żołdaka dokonany na Majestacie Rzeczypospolitej w osobie króla.

Opisano górę ludzkich grzechów, wszystkiego co w człowieku najgorsze, podłe, niskie, tę górę gnoju i nieczystości. Tę Gnojną Górę - dawne wysypisko śmieci i nieczystości Starej Warszawy przywołaną przez autorkę.

Czytając książkę, odnosiłem zastane tam opisy do bieżącej sytuacji politycznej naszego kraju - dla mnie podobieństw jest aż nadto. Te same żądze (pieniądze, seks, władza), te same podziały, wojny podjazdowe, nienawiść do oponenta politycznego, głupota ciemnego ludu i funkcjonariuszy kk, namiestnikowska rola obcego mocarstwa, odwoływanie się do sił zewnętrznych, trwały podział kraju.

Być może przesadzam, dlatego warto przeczytać tę książkę, aby zweryfikować mój pogląd i wyrobić swój własny. Książka godna polecenia i zmuszająca do zastanowienia się nad historią i teraźniejszością naszego kraju – historia lubi się powtarzać.

Autor: Jerzy K.