Smutek śnieżyczki …

Życia nie mierzy się ilością oddechów, ale ilością zapierających dech chwil.

 

 ~Michael Vance

~Sebastien Blomme

Nie

nie czuję wcale upojnej radości

na widok pierwszej wiosennej śnieżyczki

gdy stoi przede mną cała drżąca

na pograniczu zimy i wiosny

Śnieżyczka

pierwszy i najsamotniejszy kwiat wiosny

zbyt wcześnie wygrzebany

chciwymi dłońmi słońca -

słania się na bladozielonej łodyżce

ze zwieszoną śnieżyczkową główką

jak gdyby już tęskniła z powrotem

do snu w zimowym leżu cebulki

Nie

nie czuję wcale upojnej radości

tylko smutek

na widok pierwszej wiosennej śnieżyczki.

~Maria Wine

tłum. Zygmunt Łanowski

Ujrzałam pierwszą śnieżyczkę przebiśnieg! Swój kwitnący spektakl rozpoczęła lśniąca kruszynka. Z ogromną siłą, determinacją przebija połacie zbitego jeszcze lodu. Dała radę, gdy reszta ogrodu jeszcze pogrążona jest w zimowym śnie.

Obraz natury zapierający dech w piersiach – cudo walki z przeciwnościami!

Muszę wziąć przykład z tej niezwykle dzielnej kruszynki. Tylko tak sobie myślę, że w nich jest trochę smutku i te główki opuszczone w niskim pokłonie... 

Ale nic to, sygnalizują, że mroźne zimowe dni dobiegają końca. W tej chwili wszyscy potrzebujemy słońca i ciepła by z nową nadzieją rozpocząć wiosnę.

Obchodziłabyś dzisiaj swoje urodziny moja Najdroższa Siostrzyczko! Lśniącą śnieżyczkę ślę Tobie Danusiu …

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Ten moment, ta chwila … 10 lat bez Ciebie ...

Pamięć - zwykle tylko tyle po nas pozostaje. 

Tylko tyle i aż tyle. Bo dopóki ci, którzy odeszli, żyją w pamięci, dopóty nie całkiem umarli.

Saudale -tęsknię za Tobą Danusiu!

~Halina K.

Zupełny brak tchu, niebo letniej nocy
sięga tak daleko do wieczności,
nie ma jeziora, gdzie mgły przynoszą ulgę,
odzwierciedlają taką ciszę
jak tę chwilę -

wtedy granice samotności się zacierają
i oczy stają się przeźroczyste,
i głosy stają się proste jak wiatry,
i nie ma już niczego więcej do ukrycia.
Jak mogłabym teraz się bać?
Nigdy cię nie stracę. 

~ Karin Boye[1]

tłum. ~Ryszard Mierzejewski

 

Nigdy Cię nie stracę, bo jesteś Danusiu głęboko w moim sercu, zawsze … Odczuwam smutek wspominając szczęśliwe, bezpieczne chwile! To się skończyło!

Spadają na mnie każdej nocy bolesne wspominania. Czas nie przynosi ukojenia, nie potrafię nawet nabrać dystansu. I nic nie przynosi ulgi! 

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

---

[1] Karin Boye (1900–1941) – jedna z najwybitniejszych i najbardziej dzisiaj cenionych poetek szwedzkich. Z powodu swojego burzliwego życia, zakończonego przedwcześnie śmiercią samobójczą oraz bardzo oryginalnej twórczości często jest porównywana i nazywana „szwedzką Sylvią Plath”.