Filozofia wolności …

To nasza wewnętrzna wolność, której nikt nam nie jest w stanie odebrać,

 nadaje życiu sens i znaczenie.

~ Victor Frankl

~Ekaterina Zagustina

Nie mogę mówić o wolności,

kiedy drepcze w miejscu,

kiedy muszę wyrzekać się radości,

kiedy siedzę w pokoju niczym w więzieniu,

kiedy gorzko płacze

pętana łańcuchami bólu i samotności.

Tu, w moim miejscu, grasują obojętni ludzie,

egoiści poniewierający ciało i duszę,

spychając mój świat w odmęty i przepaść.

Skrzydła mam związane i nadłamane,

marzenia pokryte warstwą kurzu

spoczywają na dnie zamkniętej szuflady.

Nie mogę mówić o wolności,

kiedy łamane są prawa ludzi,

kiedy brat zabija brata,

kiedy jesteśmy obojętni na biedę,

kiedy widzę cierpienie i głód dzieci

i jestem bezsilna, nie mogąc nic zrobić.

Więc nie będę mówić o wolności.

~ilona86, Wewnętrzny monolog

Ten wiersz to nadzieja! Widać, młode pokolenie potrafi zatrzymać się i trafnie ocenić zachodzące zjawiska. Nie można się poddawać, nie można wszystkiego skwitować, że nie mamy żadnego wpływu na otaczającą rzeczywistość.

Mamy!

Cieszy mnie, że coraz częściej młodzi nie godzą się z meblowaniem im świata wg scenariuszy ludzi chorych na władzę.

Niestety to młodym przyszło walczyć o swoje miejsce na ziemi o szczęście, spokój i bezpieczeństwo jutra.

Warto przypomnieć sobie z własnej młodości jak to jest trzymać los w swoich rękach. Będąc Tu i Teraz możemy zrobić wszystko, co tylko zapragniemy. Wystarczy impuls, delikatny podmuch, i jesteśmy gotowi do działania. Cudownie poczuć, że wszystko zależy ode mnie!

Dzisiaj jestem tylko krytycznie nastawionym obserwatorem i nie dam się porwać w przestworza, i już nie będę nosiła opornika [1] …

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

---

[1] Opornik w klapie - w latach osiemdziesiątych symbol sprzeciwu społecznego. Wpięty w klapę objawiał innym, że mamy do czynienia z człowiekiem opierającym się ówczesnej władzy.

We wzajemnym świetle …

~Pia Erlandsson

Nie wiem, co mnie tu przyniosło,

Z miejsca, w którym mnie prawie nie było,

I do którego najpewniej nie wrócę.

Poginęły twarze, i nie ma już miejsc,

W których mógłbym przystanąć,

A przystanąwszy, nie mieć im tego za złe.

Niektóre twarze zostawiły ślad,

I ja też – kto wie? - rzuciłem na nie

Jakiś czar, wywarłem jakiś urok,

Żeby los im sprzyjał.

Trudno jednak zgadnąć,

Jak wpływamy na siebie,

Kiedy i na jakiej zasadzie.

Mijamy się, a lśniąc krótko we wzajemnym świetle,

Pokrzepiamy się myślą, że droga jest słuszna.

~ Brian Patten

~tłum. Jerzy Jarniewicz

Wszystko, co najlepsze daliśmy sobie. W magiczny sposób przekazywaliśmy swoją pewność, siłę i dar argumentowania. Czuliśmy i wiedzieliśmy, że tą drogą chcemy podążać, bo wszystko razem okraszone było ogromną miłością, empatią. Nie baliśmy się wzajemnej bliskości, nie tworzyliśmy tajemnic, zbędnych barier…

No cóż, potrafimy brać i dawać. W tak bezpiecznym związku chce się iść dalej przez życie.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!