Cuda natury …

 Większość ludzi jest jak opadłe liście, które rozwiewa wiatr. Krążą w powietrzu, a potem spadają na ziemię. Ale nieliczni są jak gwiazdy, które poruszają się po ustalonym kursie, gdzie nie może ich dosięgnąć wiatr. Mają prawo i kierunek w sobie.

~ Hermann Hesse

~ Dennis Kroß

Kto stworzył świat?

Kto stworzył łabędzia i czarnego niedźwiedzia?

Kto stworzył pasikonika?

To znaczy, tego tutaj pasikonika —

tego, który właśnie wyskoczył z trawy,

tego, który je cukier z mojej dłoni,

który rusza żuchwą do przodu i do tyłu zamiast w górę i w dół,

który rozgląda się ogromnymi oczami.

Teraz podnosi swoje blade ramiona i starannie myje swoją twarz.

Teraz otwiera skrzydełka i szybuje w powietrzu.

Nie wiem dokładnie czym jest modlitwa.

Wiem jednak jak uważnie patrzeć, jak położyć się

w trawie, jak ukląc na łące,

jak próżnować i zapaść w błogostan, jak spacerować po polach,

na czym właśnie zeszła mi większość dnia.

Powiedz mi, co innego miałam do roboty?

Czyż nie jest tak, że wszystko umiera w końcu i zbyt szybko?

Powiedz mi, co zamierzasz zrobić

z twoim własnym, jedynym, szalonym i bezcennym życiem?

~Mary Oliver

~tłum. Janusz Solarz

Zakochałam się w poezji Mary Oliver. I jak napisał Harvard Review „Poezja Mary Oliver to doskonałe antidotum na przerost cywilizacji. To jest poetka mądra i szczodra, a jej wiersze pomagają nam spojrzeć intymnie i z bliska na świat, który nie jest naszym dziełem, ale którego tajemnice jesteśmy w stanie zniszczyć.”

Każdy z nas powinien zastanowić się, co zamierza zrobić z własnym, jedynym, szalonym i bezcennym życiem.  Uciekamy od tych problemów, a później na jakimś etapie swojego życia uświadamiamy sobie, że żyjemy sztucznym życiem, karmimy się mrzonkami. Nasze życie jest puste, wygląda zupełnie inaczej niż tak naprawdę byśmy chcieli.

Może warto przyłączyć się do apelu poetki by podjąć próbę godnego życia, by odnaleźć siebie w rytmach przyrody. Przecież jesteśmy częścią natury i nie powinniśmy być obojętni na jego piękno.

 Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Kochałyśmy razem tak wiele rzeczy …

Różnica między życiem z duszy a życiem tylko z ego polega na trzech rzeczach:

zdolności postrzegania i uczenia się nowych dróg, wytrwałości w przemierzaniu burzliwych ścieżek 

i cierpliwości do uczenia się głębokiej miłości w czasie.

Błędem byłoby myślenie, że musisz być zatwardziałym bohaterem, aby to osiągnąć. Tak nie jest. Potrzeba serca, które jest gotowe umrzeć, narodzić się i umrzeć, i narodzić się raz za razem.

~Clarissa Pinkola Estés

~ Antonio Guillem

Tyle rzeczy kochaliśmy razem

że bardzo trudno kochać je osobno.

To tak jakby znalazły się nagle daleko

albo miłość zmieniła się w mrówkę

wspinającą się po zboczach nieba.

Wskakiwaliśmy razem do tylu przepaści

że wszystko bez ciebie wydaje się samą powierzchnią,

napięciem bez rozpięcia przestrzeni,

czujnością ciał nieobecnych.

Schodziliśmy tyle światów zostając na miejscu

że podróże teraz spadają z wieszaków

jak niepotrzebne ubrania.

Ruch i spokój skłóciły się z sobą

jak stopnie dwóch różnych temperatur.

Straciliśmy razem tak dużo z niczego

że został nawyk który wciąż powraca

i teraz wszystko zarabia na nicość.

Czas staje się antyczasem

bo ty już o nim nie myślisz.

Zmilczeliśmy i przegadaliśmy tyle rzeczy wspólnie

że milczenie i gadanie stało się zdradzieckie:

dwie substancje nieusprawiedliwione,

dwa substytuty.

Przeszukaliśmy razem wszystko,

Znaleźliśmy wszystko,

Od wszystkiego odeszli.

Nie dano nam tylko czasu

by spotkać się oko w oko z twoją śmiercią,

chociażby także nam przyszło

z tego miejsca odejść.

~Roberto Juarroz

 ~tłum. Krystyna Rodowska

Piękne i smutne.

Przeżyłyśmy razem Siostrzyczko wiele potknięć, upadków i wzlotów … Tak sobie myślę, że we mnie była zawsze walka o to wszystko, co miało sens. Przywiązywałam się do ludzi, miejsc, rzeczy i do przeżyć, które miały bezpośredni wpływ na moje życie, dokonania.

Kurczowo trzymam się życia! Tobie Siostrzyczko tej siły zabrakło.

Musiałam koniecznie dodać zdjęcie w otoczeniu, którym się wychowałyśmy i spędziłyśmy naszą młodość. Przypomina mi o ważnych aspektach, związanych tylko z nami. To dobre wspomnienia!

Morze jest mi w dalszym ciągu bliskie i każde spotkanie jest wielkim duchowym przeżyciem. Kocham niekończącą się przestrzeń- jestem wolna, a zarazem morze stało się moim życiowym drogowskazem. Ufam swoim wyborom …

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!