Po człowieku…

Jedną z najsmutniejszych rzeczy w życiu jest dotrzeć do jego kresu, obejrzeć się z żalem za siebie i stwierdzić,

  że mogłeś być kimś lepszym, dokonać więcej i mieć więcej.

~Robin Sharma

~ George Redhawk

Po Człowieku, po Człowieku,

Kto powie kwiatom, jak się nazywają?

Po Człowieku, po Człowieku,

kiedy minęła godzina życia ostatniego Człowieka.

Kto powie kwiatom,

jakie są piękne?

Nie będzie dla nich serca,

które by biło.

Po Człowieku, po Człowieku,

czym będzie jeszcze słowo "cudowny"?

Po Człowieku, po Człowieku,

kiedy ostatni z mężczyzn opróżni to miejsce.

Kto powie o Ziemi,

że nie ma sobie równych

i że we Wszechświecie

jest kwiatem Słońca?

Po Człowieku, po Człowieku...

Przyjdźcie więc na to,

przyjdźcie i bądźcie waszymi przyjaciółmi,

i zaśpiewajmy jeszcze raz

w dzisiejszy dzień.

~Esther Granek

Oj, wiersz skłania nas do refleksji nad naszym systemem wartości. Czy to kres człowieka – istoty absolutnej? A może to tylko ustanowienie nowej przestrzeni, tworzenia nowego w odniesieniu do tego, co było?

Mam nadzieję, że nie będzie to ponury koniec bez przyszłości.

No cóż, życie nie jest proste, szczególnie teraz- wojna w Ukrainie, szalejące epidemie, podzielone społeczeństwo, brak perspektyw, spokoju, przewidywalności- to niezwykle trudne przeszkody.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Przyjmować na siebie odpowiedzialność …

Uszczęśliwianie innych jest marzeniem ludzi szczęśliwych.

~Phil Bosmans

~Matt Talbert

Zmuszać się do wysiłku

ciągle

bez wytchnienia

odnajdywać to

czego nie ma

myśleć

- potem będzie spokój

wiedząc

że to nie nastąpi -

każdego dnia

zadawać sobie coś nowego

choćby nie wymagało pośpiechu

nie ustawać ani na chwilę

wszystko z siebie wyciskać

myśleć

- nigdy nie wiadomo

potem może być za późno

wbrew rozsądkowi działać

nawet z ledwo bijącym sercem -

zagonić smutek

w dalekie zakamarki świadomości

przydusić go zmęczeniem

cieszyć się z wypełnienia

każdej minuty -

w swoich czterech ścianach

być pośrodku spraw

całego świata

przyjmować na siebie

odpowiedzialność za wszystkich

przeciwstawiać kataklizmom

własne zmartwienia

a przestaną istnieć

w swoich własnych wymiarach -

zapędzić siebie

w intensywność myśli

odurzającą jak narkotyk

~Wanda Bacewicz

Na swój sposób jestem szczęśliwa, ale już nie mam siły by kogokolwiek uszczęśliwiać i wyręczać z myślenia. Tak, zawsze odpowiem na wołanie o pomoc. Jednak bez narażania siebie na kolejne cierpienie.

Zrezygnowałam z siebie, własnego życia- efekt mam poważne problemy ze zdrowiem. Dwanaście lat w bólu, rozpaczy, psychicznego biczowania się! Wystarczy! 

[...] zagonić smutek w dalekie zakamarki świadomości przydusić go zmęczeniem cieszyć się z wypełnienia każdej minuty [...]

Wiem Danusiu, że mnie rozumiesz …

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!