poniedziałek, 2 stycznia 2023

Naucz mnie …

Niektóre z najlepszych lekcji, jakie kiedykolwiek otrzymujemy, uczą się na błędach z przeszłości. 
Błąd przeszłości jest mądrością i sukcesem przyszłości.
~Dale Turner


~Pia Erlandsson

~Pia Erlandsson

Naucz mnie cierpliwe czekać,
naucz mnie tęsknotą żyć,
niczym nimfa wiatrem otulona
chcę uśmiech roznosić wszem.

Naucz mnie spokojną być,
naucz mnie radością żyć,
niczym słońca promień
chcę rozjaśniać nowy dzień.

Naucz mnie wyciągać dłoń,
naucz dawać to, co mam,
niczym anioł na tej ziemi
chcę ciszą otaczać cię.

Naucz mnie słuchać innych,
naucz mówić prosto w twarz,
niczym strzała amora
chcę miłości roznosić blask.

~Amelia Krawczyk-Bocian



No cóż, uczymy się przez całe życie … Jeżeli pojawi się myśl, to trzeba uznać, że teraz jest najlepsza pora i czas, by zacząć uczyć się, zgłębiać nurtujący nas problem. Wystarczy chęć - tak myślę.
Wiedza, niuanse życia raz zdobyte nie gwarantują sukcesu, spokoju ducha …, takie są realia współczesnych problemów.

Z pokorą podchodzę do swojego życia, do swojej wiedzy, braku umiejętności w określonej sytuacji, a przede wszystkim do swoich słabości. Jednak niestrudzenie pracuję nad udoskonalaniem siebie. Przecież jestem perfekcjonistką.


Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

niedziela, 1 stycznia 2023

Panta rhei …

My najbardziej lubimy to, co zmienne i kapryśne, nieoczekiwane i dziwne: brzeg morza, który jest trochę lądem i trochę wodą,
zachód słońca, który jest trochę ciemnością i trochę światłem, i wiosnę, która jest trochę chłodem i trochę ciepłem.
~Tove Jansson

~Julien Douvier
~Julien Douvier
Także mury nabrzeża
Są rzeką
Dom na wzgórzu jest niczym innym
Jak mętną wodą
Dziewczyna w oknie
Jest jedną z wielu fal
Jej śmiech lustrzanym światłem
Jej serce rybą
Mimo to rzuć swój pierścień
I tutaj są bogowie

~Erich Fried 
~Tłum. Leopold Lewin


Filozoficzne Panta rhei, i jakże trudno odmówić racji Heraklitowi z Efezu - wszystko płynie i zmienia się dookoła nas, nic nie trwa wiecznie.

Nawet kiedyś przeminą trudne chwile, nawet te, wobec których jestem bezsilna. I niech tak będzie - życie płynie jak rzeka, a ja wraz z nią. Już szkoda czasu na stagnację, oglądanie się wstecz.
Zapewne będę czasem wracać do przeszłości, czy robić podsumowania. Wówczas znajdę punkt odniesienia i będę mogła stwierdzić, czy moje życie stanowi wartość dodaną. Przecież wszystko czego doświadczyłam w życiu, otworzyło mi drogę do poznania siebie, własnych możliwości, uzyskania wewnętrznego spokoju.

Niech trwa jak najdłużej duchowe uzdrowienie i niech bieg mojego życia już nie wyrywa mi serca z bólu i tęsknoty. Móc w spokoju, rozważnie podejść do ewentualnych kryzysów burzących mój stabilny świat. Tylko tyle, a może aż tyle …?!

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!