Anioł ciszy - sny i marzenia...

Otwórzmy szuflady, pozwólmy im pofrunąć...

~ Anne Neilson

O jak łagodnie spoczęła twa ręka

Na mojem wnętrzu, ty aniele ciszy,

Choć człek przed chwilą, zdawało się, słyszy,

Jak jedna fala w ślad za drugą pęka.

I wszystka wirów rozhukanych męka

Milknie odrazu i przezroczej kliszy

Dusza podobna, gdzie, jak orszak mniszy,

Słonecznej myśli tłum pobożnie klęka.

I naprzód w szmer się pacierzy rozpływa,

Oszołomiony zapachem kadzideł,

Płynących z uczuć złotych trybularzy,

Potem się głośną, ale wdzięczną, zrywa

Pieśnią, z przed twoich, spokoju, ołtarzy

I świat wypełnia szumem swoich skrzydeł.

~Jan Kasprowicz

Anioł Ciszy, nazywany też Aniołem Pokoju albo Aniołem Milczenia, to posłaniec Boga, opiekun za życia i orędownik po śmierci. Niesie pokój żywym i umarłym, oznacza kres pełnego wrzawy i cierpienia życia, symbolizuje uspokojenie we śnie i ciszy w oczekiwaniu na Sąd Ostateczny.

Anioł przeznaczony jest dla osób kochających przyrodę, letnie powiewy łanów zbóż i ciszę natury.

To może mój Anioł?
Teraz wygodnie usiądę w fotelu z kubkiem aromatycznej, gorącej herbaty i może poczuję powiew anielskiego dotyku?


Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Jeszcze wszystko będzie możliwe…

Człowiek musi cierpieć, bo inaczej nigdy nie nauczy się doceniać szczęścia.

Radość i cierpienie to dwie połówki tego samego jabłka.

~ Ewa Nowak „Wszystko, tylko nie mięta”

~Jolanta Haluch, Kruchość czasu

Myślę sobie że ta zima musi kiedyś minąć

Zazieleni się, urośnie kilka drzew

Niedojedzony chleb

w ustach zdąży się rozpłynąć,

a niedopity łyk

rozgrzeje jeszcze krew

Zimny poniedziałek

gorącą stanie się niedzielą.

To co nie pozmywane

samo zmyje się.

Nieśmiały dotąd głos

odezwie się jak dzwon w kościele,

a tego, czego mało,

Nie będzie wcale mniej...

Choć mało rozumiem,

a dzwony fałszywe,

coś mówi mi, że

jeszcze wszystko będzie możliwe.

Nim stanie się tak,

jak gdyby nigdy nic nie było.

Nim stanie się tak,

jak gdyby nigdy nic

~Tekst: Wojciech Waglewski, Brodka, Igo

Wszystko ma swój kres!

Choruję już 14 miesięcy, ale w każdym kolejnym dniu widzę jaśniejsze światełko w tunelu. Wszystkie moje problemy, odczucia ewoluują i zmieniają się w swoje dokładne przeciwieństwo. Nauczyłam się pokory, zdroworozsądkowego i uspokajającego podejścia do tego, co się dzieje. Będzie jak w piosence „Jeszcze wszystko będzie możliwe. Nim stanie się tak, jak gdyby nigdy nic nie było.”

Wiem, że nadejdzie czas, i z uśmiechem, ale i z czujnością podejdę do wszystkich zmian w moim życiu. Tych dobrych i tych mniej.

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu …