Spotkanie z Przyrodą …

Natura zawsze mówi prawdę.

~ Ralph Waldo Emerson

~Ważka sfotografowana przez Tony'ego Mathewsa [1]

Wstałam dzisiaj rano, spieszyłam się

Byłam umówiona z Przyrodą.

Biegłam do niej – tak się za nią stęskniłam

Czekała na mnie w lesie. Jak zwykle piękna

Na przywitanie rozwinęła dywan z kolorowych liści

Rozmawiałyśmy i śmiałyśmy się

Wyściskałam wszystkie jej dzieci i Brzozę i Sosnę

Upiła mnie świeżym powietrzem

I tylko Wiewiórki z boku się przyglądały co nam tak do śmiechu.

Gdy powiedziałam, że muszę już iść dała mi siedem największych

czerwonych liści, jak komuś co się daje ciasto na drogę.

Wyściskała mnie i powiedziała „Wpadaj częściej”

                                                                                                                   ~ Edyta Zawistowska

Moje ciało i dusza pragną kontaktu ze światem. Nieśpiesznie i na nowo odkrywam moje cudne otoczenie. 

Po dwóch latach spędzonych w domu, wkraczam w świat ogródkowej natury, gdzie wszystko staje się jasne, a obawy o błędne zrozumienie znikają.

Dziękuję za każdą darowaną minutę, za magię codzienności, za możliwość doświadczania tego wszystkiego… A może w końcu zrealizuję to, o czym od dawna myślę? Powrócę do malowania, a moim tematem stanie się sama przyroda.

Mój pierwszy, cudny kontakt z ważką o modrych, lśniących skrzydełkach- świtezianka błyszcząca (lśniąca)- odwiedziła nasz ogródek. Czy to jakiś znak? Pierwszy raz widziałam coś tak urzekającego.

Niepokój ustępuje… W ciszy wsłuchuję się w głos mojej duszy…

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

_________________________________

[1] Ważka o modrych skrzydłach trafnie nazywana jest Piękną Damą – nazwa nadana Calopteryx virgo. Ten piękny okaz został sfotografowany przez Tony'ego Mathewsa: "Myślę, że zajęło mi około dwóch godzin, zanim zbliżył się na tyle, by zrobić zdjęcie."

Oczekiwanie …

Bezmiar dźwigany wśród piasków

Zasypujących ślady;

Siła, która się wzmaga;

Przejrzystość, która wzrasta…

I tylko serce – za słabe!

~Iłłakowiczówna Kazimiera

~George Redhawk

Jesteśmy cisi oboje

jak dwa gołębie przed burzą...

Tęsknoty i niepokoje

w dali się chmurzą.

Boję się jutra! Pogoda

nad nami lekko oddycha,

na niebie jutrzenka młoda

stoi tak cicha...

Daleko, pod barwną tęczą,

znak niewiadomy nikomu...

Może za chwilę zadźwięczą

pomruki gromu?!...

Jesteśmy senni i cisi

jak piasek wichrom powolny.

Wysoko grom losu wisi,

runąć niezdolny.

~Iłłakowiczówna Kazimiera

Życie mija, a marzenia pozostają jedynie marzeniami, nie spełniając się. Skurczyło się wszystko.

Jednak zamartwianie się własną starością i perspektywą zbliżania się do kresu życia jest równie bezsensowne, co rozpamiętywanie tego, co minęło już bezpowrotnie.

Tak, życie jest krótkie, ale jedynym momentem, w którym mogę iść przed siebie z otwartymi oczami, jest teraz. To czas, by chłonąć otoczenie wszystkimi zmysłami.

Trzeba się dostosować…

Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!