Dzikie gęsi ...

Klucz gęsi to bardzo piękne i głośne widowisko: To znak, że nastała jesień ...

~Dariusz Gumowski

Nie musisz być dobra.

Nie musisz iść na kolanach

sto mil przez pustynię, pokutując.

Wystarczy jeżeli pozwolisz zwierzątku twego ciała

kochać, co pokochało.

Mów mi o twojej rozpaczy, ja opowiem moją.

A tymczasem dalej trwa świat.

Dalej słońce i przezroczyste kamyki deszczu

suną przez krajobrazy,

nad łąki i głębokie drzewa,

nad góry i rzeki.

Znów dzikie gęsi, wysoko w czystym błękicie,

lecą z powrotem do domu.

Kimkolwiek jesteś, choćbyś była bardzo samotna,

świat ofiarowuje się twojej wyobraźni,

woła do ciebie jak dzikie gęsi, cierpko, pobudzająco,

coraz to oznajmiając, gdzie jest twoje miejsce

w rodzinie ziemskich rzeczy.

~ Mary Oliver[1]  Przełożył: ~ Czesław Miłosz

 

Każdy z nas jest jak dzika gęś lecąca na południe, do ciepłych miejsc...

Przez życie musimy lecieć na własnych skrzydłach. Podziękować za pomoc, ale nie możemy liczyć, że inni wiecznie będą za nas rozwiązywać problemy.

Zresztą nie wyobrażam sobie bycia bezużyteczną, żyjącą z wyciągniętą ręką, by inni kierowali moim życiem. Jednak smutno mi, bo nie mam z kim dzielić się swoimi troskami. Zatraciłam zdolność rozwijania skrzydeł, uważając, że już nic mi się od życia nie należy.

Piękny wiersz Mary Oliver.

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

______________________________
[1] Mary Oliver – amerykańska poetka i eseistka. W 1992 zdobyła National Book Award, a w 1984 roku zdobyła nagrodę Pulitzera za jej najbardziej znaną kolekcję wierszy American Primitive.

Zawsze i wszędzie, nawet we śnie...

To, że wyzbyłem się tych nieszczęsnych myśli, wskazywałoby na to, że nie jest ze mną tak źle,

że nie jest ze mną najgorzej. A ta mgła ta mgła? 

~Edward Stachura, Siekierezada

~ Nancy Smith

Popatrz na mgłę, ileż cudów ukrywa mgła!

Chcesz do nich dojść, lecz niewiele masz szans,

mgła cię pochłonie, ale wiedz - kiedy przegrasz z nią,

zęby zaciśnij i idź jeszcze raz!

Zawsze i wszędzie, nawet we śnie,

pamiętaj, że wygrać potrafisz,

byle we mgle wiary nie stracić,

byle we mgle odnaleźć się!

Przez tysiąclecia mgła pomagała nam,

w jej mleczną toń nie śmiał wejść żaden wróg,

dzięki ci, mgło, ale czas dziś już nie ten sam:

tajgę nam daj, daj nam klucz do jej wrót.

Zawsze i wszędzie, nawet we śnie...

Kłęby oparów mącą myśli i wzrok,

oślizgły knebel wpychają do ust,

skarby w zasięgu rąk, ale spowite mgłą -

milcząca mgła strzeże tajgi jak stróż.

Zawsze i wszędzie, nawet we śnie...

Więc wszystko na nic, wszystko zostać ma tak jak jest?

Mgła będzie górą i radę nam da?

Nigdy bo wiem, że od ciepła człowieczych serc

topnieje mgła, i coś więcej niż mgła...

Zawsze i wszędzie, nawet we śnie...

~ Władimir Wysocki

tłumaczenie: ~ Michał B. Jagiełło

Niespiesznie doświadczam cudownych oznak jesieni, smakuję życie wszystkimi zmysłami. Tańczących barw, efektów ciężkiej pracy pająków, porannej mgły otulającej świat. 

Jestem wypełniona ogromną dawką szczerych emocji, bo chłonę cała sobą uroki pięknej jesiennej przyrody. Nie skarżę się na mgłę- mogę bezpiecznie się w niej skryć, otulić woalem szarej powłoki. Nawet filiżanka kawy pita o poranku w ogródku smakuje wybornie, odświętnie, inaczej… Jestem szczęśliwa… 

Jednak są rzeczy, które nie dają spokoju, a pojawiająca się zmarszczka między brwiami zdradza moją frustrację, a może to spustoszenie po bezsennych nocach, zmęczenia emocjonalnego, przelanych łez …?! 

Może pojawiające się uczucie niepokoju jest tak irracjonalne, że powinnam wyłączyć rozum i nie zastanawiać się nad życiowymi wyborami; dać ponieść się przypadkowi? „… od ciepła człowieczych serc topnieje mgła, i coś więcej niż mgła...” 

Nic to, przeganiam złe skojarzenia, myśli … cieszę się promieniami jesiennego słońca. Niech już tak zostanie, niech nic się nie zmienia! 

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!