Wyspy szczęśliwe …

~ Pia Erlandsson

A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź,

wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, zacałuj,

ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, otumań,

we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu.

Pokaż mi wody ogromne i wody ciche,

rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mi słyszeć zielonych,

dużo motyli mi pokaż, serca motyli przybliż i przytul,

myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością.

~Konstanty Ildefons Gałczyński 

Tak, marzę bym mogła udać się w podróż do moich ukochanych miejsc. Tylko tam czuję przestrzeń, spokój, gdzie skały spotykają się z wodą a zieleń, łąki dziko kwitnących kwiatów dają wiarę, że świat jest piękny. Świat, który jest dobrze zorganizowany, poukładany, a człowiek może czuć się spokojnym, odprężonym, po prostu szczęśliwym. Kolejny raz wrócę do Szwecji …?! 

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!

Clematis "Fryderyk Chopin" …

HK lipiec 2020

Chopinowska piosnka płynie 

W księżycową dal, 

Niby skarga płynie cicha, 

Niby łzy i żal. 

Na powietrza srebrnej fali, 

Płacze, tęskni, drży, 

Przywołuje z zapomnienia 

Dawne widma, sny... 

Chopinowska piosnka płynie 

Spod dziewczęcych rąk, 

A nad ziemią wstaje blady 

Księżycowy krąg. 

Księżycowy blask uroczy 

W raj przetwarza świat, 

Słucha piosnkę każde drzewo, 

Słucha każdy kwiat... 

Chopinowska piosnka płynie, 

Z piosnką płynie czar, 

I dziewczyna rozmarzona 

Słyszy skrzydeł gwar. 

Biorą białe anielice 

Ją w uściski swe, 

I nad ziemią wzlata ona 

W upojenia mgle. 

Chopinowska ścichła piosnka, 

Tylko echo drży, 

Tylko smętnie szumią drzewa, 

Kwiaty ronią łzy. 

Zapomniała w śnie dziewczyna 

życia ból, łzy, pleśń, 

We śnie cicho jej przygrywa 

Chopinowska pieśń.

 ~ Artur Oppman, Preludium 

Danusiu, jesteś w otoczeniu pnącza o pięknych kwiatach. Kwiaty duże, złożone z jasnoliliowych działek o fantazyjnie pofalowanych brzegach i kremowych pręcików. I pomyśleć, że wyhodowana przez jezuitę, brata Stefana Franczaka w 1994 roku.

Codziennie spoglądam w przestrzeń ogródka, oczarowana pięknymi kwiatami  Danuta i Chopin. Jesteście radością dla moich oczu i duszy.

Szukając wiersza, na jednej ze stron znalazłam piękny wiersz Artura Oppmana. Zrobił na mnie wrażenie i zrobiło mi się smutno. Poeta bezgranicznie kochał swoją ojczyznę, ale nasza Polska XXI wieku jest podzielona, skłócona. Ciarki po plecach przechodzą, gdy pomyślę o zakusach niejednych. Czy historia ma się powtórzyć?

Every step of the way … Siostrzyczko, zawsze w moim sercu!